Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای دل به عشق بر تو که عشقت چه درخور استدر سر شدی ندانمت ای دل چه در سر است
Ghazal 85آنها که محققان راهنددر مسند فقر پادشاهند
Ghazal 89دل کشید آخر عنان چون مرد میدانت نبودصبر پی گم کرد چون همدست دستانت نبود
Ghazal 90دولتِ عشقِ تو آمد عالمِ جان تازه کردعقل، کافر بود آن رُخ دید و ایمان تازه کرد
Ghazal 95عذر از که توان خواست که دلبر نپذیردافغان چه توان کرد که داور نپذیرد
Ghazal 98آن زمان کو زلف را سر میبرداز صبا پیوند عنبر میبرد
Ghazal 116با کفر زلفت ای جان ایمان چه کار داردآنجا که دردت آید درمان چه کار دارد
Ghazal 118وصل تو به وهم درنمیآیدوصف تو به گفت برنمیآید
Ghazal 120دوست مرا رطلِ عشق، تا خط بغداد دادلاجرم از خطِ صبر کار برون اوفتاد
Ghazal 122لعلت اندر سخن شکر خایدرویت انگشت بر قمر خاید
Ghazal 123دل از آن راحت جان نشکیبدتشنه از آن آب روان نشکیبد
Ghazal 135دل نام تو بر نگین نویسدجان نقش تو بر جبین نویسد
Ghazal 136فراقت ز خونریز من درنماندسر کویت از لافزن درنماند
Ghazal 147مکن، کز چشم من بر خاک، سیلِ آتشین خیزدنترسی زآنچنان سیلی کزو آتش چنین خیزد
Ghazal 152دل سکهٔ عشق مینگردانَدجان خطبهٔ عافیت نمیخواند
Ghazal 168آنچه عشق دوست با من میکندوالله ار دشمن به دشمن میکند
Ghazal 173دلم ز راه هوای تو برنمیگرددهوای تو ز دلم زاستر نمیگردد
Ghazal 179دل از گیتی وفاجویی نداردکه گیتی از وفا بویی ندارد
Ghazal 180دل جام جام، زهر غمان هر زمان کشدناکامِ جان نگر، که چه در کامِ جان کشد
Ghazal 183چون زلف یار گیرم دستم به یارب آیدچون پای دوست بوسم جانم برِ لب آید
Ghazal 188پیش لب تو حلقه به گوشم بنفشهوارلبها بنفشه رنگ ز تبهای بیقرار
Ghazal 193بر سر من نامده است از تو جفاجویتردر همه عالم توئی از همه بدخویتر
Ghazal 197سرهای سراندازان در پای تو اولیتردر سینهٔ جانبازان سودای تو اولیتر
Ghazal 199روز عمرم در شب افتاده است بازوز شبم روز عنا زاده است باز
Ghazal 230الصبوح ای دل که ما بزم قلندر ساختیمچون مغان از قلهٔ می قبلهای برساختیم
Ghazal 233یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیدهامزیر هر تار شکنجی صد جهان جان دیدهام
Ghazal 235زنگ دل از آب روی شستیموز درد هوا سبوی شستیم
Ghazal 243گفتم به ری مراد دل آسان برآورمز آنجا سفر به خاک خراسان برآورم
Ghazal 261نیم شب پی گم کنان در کوی جانان آمدمهمچو جان بیسایه و چون سایه بیجان آمدم
Ghazal 267ز باغت بجز بوی و رنگی نبینمخود آن بوی را هم درنگی نبینم