Səhər gün tək çıxmalısan,Dünya sənə əhsən desin.Gözmuncuğu taxmalısanGözlərinə göz dəyməsin!

Dinir sükutundaSehirli səslərQonmasın gözlərə qəm, kədər, gözəl!Qaranlıq gecədən rəng alan gözlərBəs niyə nurludur bu qədər, gözəl?

Bəlkə deyilməmişSirli bir sözəm,Qəlbim gətirməmiş dodağa məni.Gözəllik önündə mən ki, gücsüzəm,Gözlərlə gəl, çəkmə sınağa məni.

Qalmasın arzuylaÜmid yarıda,Şəfəqlər üfüqdə zər nişan kimi,Sonsuz asimanın ulduzları daSığınıb gözlərə kəhkəşan kimi.

Yerdən güc istərəm,Səmadan kömək,Ötüşsün ümidlə il dalınca il.Məgər ayrılıqdır gözlərdən öpmək,Bu Aya, ulduza qovuşmaq deyil?

Mən səni qəlbiməMehriban saydım,Səninlə görüşdüm yaz çağında mən.Sevincdən göylərə qanadlanaydım,Zülmətli gözlərin işığında mən.

Həsrət də doğmadırDünya üzündə,Yoluna zillənib gözlərim yenə.Ömrün ağ günündə, qara günündə,O qara gözləri gözlərəm yenə.

3 aprel 2001

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets