Sözün nə ucası, nə alçağı var,Əziz dost, şerimi asta oxu sən.Səs-küylə özünə əl çaldıranlarSəssiz-küysüz çıxır sonra cərgədən.

Fikir ver sətirə, adi sözə də,Duyan kəs səssiz də gərək eşitsin.Sıxılma, qulağın eşitməsə də,Ürəyində oxu, ürək eşitsin.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets