Həsrətəm cəmalına, ey dost, harda qalmısan?Mən qulunam, ey şahım, məni məndən almısan.

Gözlərin şahiddi ki, hüsnün yağıdır mənə,İddiaçı, şahid də, hakim də sənsən, ey can!

Qısqanıram, baxmasın, ayna da vurğun sənə,Görməsin cəmalını sevən qəlbi olmayan.

Sən müşksən, sirrini səba saxlaya bilməz,Ətrin tutar aləmi tellərini darasan.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Sən keçdiyin yollara qan-yaş tökür NizamiYolun ağ olsun, özün daim xoşbəxt, kamiran.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets