پس آنگه که خاک زمین داد بوسچنین پاسخ آورد فرفوریوس

Alim Fərfuryus da təzim eylədi.Torpağı öpərək belə söylədi:

که تا دور باشد خرامش‌پذیرتو بادی جهان‌داورِ دور گیر

"Ey şah, ömr edəsən durduqca dövran,Bütün dövranların şahı olasan!

سر از داد تو بر متاباد دهرکه داد تو بیداد را کرد قهر

Dünya boş qalmasın ədalətindən,Çünki zülmü, qəhri qəhr eləyənsən.

ز پرسیدن شاهِ ایزدشناسچنان در دل آمد مرا از قیاس

Haqsevən padşaha cavab olaraq,Ərz edim fikrimi mən də bu sayaq:

کزان پیشتر کاین جهان شد پدیدجهان‌آفرین جوهری آفرید

Hələ bu dünyalar yaranmamışdanBir cövhər yaratdı böyük yaradan.

ز پروردن فیض پروردگاربه آبی شد آن جوهر آبدار

Tanrının feyziylə yetirdiyi bu.Cövhər bir müddətdən dönüb oldu su.

دو نیمه شد آن آبِ جوهرگشاییکی زیر و دیگر زبر یافت جای

İkiyə bölündü sonra bu su da,Yarı üzdə qaldı, yarısı altda,

به طبع آن دو نیمه چو کافور و مشکیکی نیمه‌ تر گشت و یک نیمه خشک

Bunlar andırırdı müşkü, kafuru,Yarısı mayedi, yarısı quru.

ز تری یکی نیمه جنبش‌پذیرز خشکی دگر نیمه آرام‌گیر

Maye olan hissə etdi hərəkət,Quru olan isə tapdı sükunət.

شد آن آب جنبش‌پذیر آسمانشد این آرمیده زمین در زمان

Hərəkət eləyən - göy oldu, parlaq.Sükunətdə qalan - bu yer, bu torpaq.

خرد تا بدینجاست کوشش نمایبرون زین خط اندیشه را نیست جای

Mənim də bildiyim bunlardır ki, var,Düşüncəm çıxmayır bu həddən kənar."

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets