دگرباره بپرسیدش جهاندارکه دارم زین قیاس اندیشه بسیار

نخستم در دل آید کاین فلک چیستدرونش جانور بیرون او کیست

جوابش داد مرد نکته‌پردازکه نکته تا بدین دوری مینداز

حسابی را کزین گنبد برونستجز ایزد کس نمی‌داند که چونست

هر آنچ آمدشدِ این کوی دارددر او روی آوریدن روی دارد

وز آنصورت که با چشم آشنا نیستبه گستاخی سخن راندن روا نیست

بلندانی که راز آهسته گویندسخنهای فلک سر بسته گویند

فلک بر آدمی در بسته داردچو طرفه، کو سخن سربسته دارد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate