شاعری چیست؟ بر در دونانخانهٔ کرد و حکمت یونان

Alçaq qapısında bir şair olmaqYunan fəlsəfəsi, kürd evidir, bax!

به ثناشان دریغ باشد رنجطبع را دادن عذاب و شکنج

Heyf, mədhləri üçün gedən zəhmətə!Heyf, ilham çəkən o əziyyətə!

خفته ممدوح مست با خاتونتو به مدحش ز دیده ریزان خون

Məmduh xatunilə sərxoş yuxuda,Mədh üçün gözündən qan tökür o da.

شب کنی روز و روز در کارشدر نویسی به درج طومارش

İşləyir gecəyə qatıb gündüzü,Sonra yazdığını köçürür özü.

راویی چست را کنی همدستسرش از جام وعده سازی مست

Qoçaq bir raviylə olaraq əlbir,Bir vədə camıyla onu məst edir.

تا روی پیش او سلام کنیشعر خوانی، سخن تمام کنی

Ta yanına gedib salam verəsən.Şeirini oxuyub bəxşiş görəsən,

او خطابت کند که: خوش گفتیدر معنی به مدح ما سفتی

O, sənə deyəcək, gözəl demisən!Bizi mədh etməkçün dürlər deşmisən!”

نقد را باز گرد و کاری کنبار دیگر بما گذاری کن

Gəl qayıt bir işlə məşğul ol hələ,Özgə vaxt buraya bir səfər elə.

زو چو آن بشنوی برون اییخود ندانی ز غم که چون آیی؟

Bu sözü eşidib çıxıb gedərsən,Özünü qəmlərə təslim edərsən.

باز شعریش بر ترنگانیبه تقاضا قلم بلنگانی

Yenə fırıldadıb bir şeir də həmən,Qaydayla qələmi axsadarsan sən.

چون بیایی به وعده باز برشبسته یابی بسان سنگ درش

Elə ki, vədəylə yenə gələrsən,Qapını daş kimi bağlı görərsən.

دل دربان بلا به نرم کنیبر خود او را به آقچه گرم کنی

Yalvarıb-yaxarıb qapıçıya sən,Axçayla özünə isindirirsən.

تا ترا پیش او چو راه کنداو به دربان ترش نگاه کند

O, səni saraya aparsa əgər,Məmduh qapıçıya qaşqabaq tökər.

کای: خر قلتبان، قرار این بود؟آنچه گفتم هزار بار این بود؟

– Buydu qərarımız, ey axmaq eşşək,Min dəfə dediyim buydu, de görək.

بار دادی، چه روز این بارست؟من بکارم، چه وقت این کارست؟

Sən görüş vermisən, bu nə görüşdür?!Mən işlə məşğulam, bəs bu nə işdir?!

پس نپرسیده: کای پدر چونی؟چیست حالت؟ ز درد سر چونی؟

Sonra soruşmadan, ata, necəsən,Halın nə təhərdir, necə gəldin sən?

بنویسد برات بر جاییکز سه خروار ادا کند تایی

Səninçün bir yerə yazar bir barat.Üç xarvardan bir tay ödənsin! Heyhat!

خود ز این خواجگان مدخل کیست؟که فزون باشدش عطا از بیست

Gəlir amilindən o kimdir ancaq,Versin iyirmidən artıq bəxşiş, bax.

بیست را چون غریم ده ببردپنج راوی ز نیمه ره ببرد

Ondan da onunu sələmçi alar,Beşi də yoldaca ravinin olar.

تو بمانی و برده ماهی رنجبیستت ده شده، دهت شده پنج

Qalar- sənin üçün bir aylıq zəhmət,İyirmi on olar, onun beş, əlbət.

سر بواب را بنتوان بستز جراحت چو میر گردد مست

Əmir sərxoş olsa, onunla ancaq,Olmaz qapıçının başın bağlamaq.

مده، ای فاضل، آب رخ بر بادکه خدا این جهان بر آب نهاد

Ey fazil, abrını tökmə nahaqdan,Bil, yeri su üstdə qurmuş Yaradan.

ز آسمان رسته شد سخن را بیخبه زمینش فرو مبر، چون میخ

Söz göydən gəlmişdir, yaxşı bil bunu,Mıx kimi torpağa çalma, gəl onu.

به خرمند خرده دانش دهز دل آمد برون، به جانش ده

Ağıl sahibinə ver ağıl, kamal,Ürəkdən gələni ruha ver dərhal.

زین نهاد انوری چه کرد قیاس؟رتبت شاعران پس از کناس

Ənvəri bu yolla edərək qiyas,Demişdir, artıqdır şairdən kənnas.

سرورانی که پیش ازین ایامسعی کردند در بلندی نام

Bundan xeyli əvvəl olan sərvərlər,O uca ad üçün çalışan ərlər,

گر چه در فضل بودشان پیشیشعرا را به همت از بیشی

Hünərdə olsa da irəli onlar,Artıq sayardılar şairi onlar.

گنجها در کنار میکردندتا ستایش گزان می‌کردند

Şairə xəzinə bağışlardılar,Onlar da mədh deyən olardı, aşkar.

منکه خلوت نشین این گنجمدر جهانی چنین کجا گنجم؟

Mənimsə yerimdir bu xəlvət bucaq!Belə bir dünyaya sığım nə sayaq?!

تا بکی زین گروه ننگ خورم؟نان اینان بهل، که سنگ خورم

Çox tənə görmüşəm mən bu dəstədən,At çörəklərini! Daş yeyərəm mən.

چون ز حرصم حکایتی بنماندز سپهرم شکایتی بنماند

Tamahdan etmirəm mən ki, hekayət,Etmirəm dünyadan əsla şikayət.

در رخ او چو پسته خندانمگر چه از پست میدهد نانم

O, arpa çörəyi versə də mənə,Püstə tək gülürəm üzünə yenə.

زین میان کاش دوستی بودی!که برو نیمه پوستی بودی

Kaş dostum olaydı mənim bir nəfər,Möhkəmlik olaydı onda bir qədər!

در جهان دوستی به دست نشدکه ازو در دلم شکست نشد

Dünyada bircə dost, gəlmədi ələKi, ondan ürəyim sınmasın belə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets