Yurdumun qisməti
Bütün sevinclərin bir üzü kədər,Bütün ağ günlərin bir üzü qara.Ömrü görüşlərə çəkən yelkənlərSonra da açılır ayrılıqlara.
Yüz-yüz adamın da içində təkəm,Ancaq tək deyiləm düşüncələrdə.Zorla qazandığım ən şirin tikəmSüfrəmdə zəhərə çevrilir bəzən.
Yol boyu doğmalar dönsə də yada,Dözürük hələ ki, gənclik əhdiylə.Xoşbəxtlər içində xoşbəxt olsam da,Bədbəxtəm dünyanın ən bədbəxtliyə.
Ac görsəm özüm də bir ac kimiyəm,Qayğılar, qüssələr başımdan aşır.Mən ildırım vurmuş ağac kimiyəm –Bir budağım quru, birisi yaşıl...
İstək də ucalıb, enəndir, deyim,Görüşdük, bəs yenə bu giley nədir?!Dünyada ikili ömür sürməyimBəlkə yurdumun taleyindəndir...
Dubulti, 5.XI.1982
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sabir-rustemxanli-yurdumun-qismeti
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Üzümə dağların nəfəsi dəyir,Alışır, danışır, yanır, inləyir.
MərhəmətMərhəmət umuruq özgələrindən,Ələ baxan olub bu boyda Vətən!
Dünya gözəldi ancaq...Dünya gözəldi ancaq, xəyanətkar gözəldi,Fitnədi başdan-başa sözüylə işvəsiylə.
ÇəpərHərə çəpər çəkir öz bağçasınaBiri sevincinə, biri yasına.
Poems by other poets
Qanlı fələk, səndən şikayətim varYar üzünə həsrət qalan mən oldum
BilməzəmSəbrim tükəndi, möhnətə qatlana bilməzəmSu başdan aşdı, eşq oduna yanə bilməzəm.
MərdAnalar oğlan doğanda qoy doğsun oğlanı mərd,Atası kamil olan tez tapar dövranı mərd,
EləsinBir kimsə yox izhar edim dərdimi,Deyim, dursun dərdə dərman eləsin.