Olsa idi əsəri naleyi-əfğanımızın,Yenə bir rəhmi gələrdi bizə cananımızın.

Ağlarıq sübh açılınca gecələr kuyində,Üzü gülsün bizə, bəlkə mahi-tabanımızın.

Bizə hicran günü zülmət gecə, gündüz kimidir.Eylə rövşəndi çirağı dili-suzanımızın.

Nazənin huriliqalər bürüyüb dünyanı,Bundan artıq nəyi var rövzeyi-rizvanımızın?

Xəmi-əbrulərin oxşatdıq hilalə o məhin,Üzrü məqbul deyil aləmdə bu nöqsanımızın.

Çəkdik, əfsus, əbəs zülfü siyahlar fikrin,Səbəbi bir də budur hali-pərişanımızın.

Bu təfaxür mənə, Vahid, yetər ölsəm də əgər,Mən də bir şairiyəm Azərbaycanımızın.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love