Ol pəri kim, bu cahanda hüsninin həmtası yox,Sərvi-rənanın xuraman qəddinin balası yox.

Gecə-gündüz mən onun hicrində yanmaqdır işim,Neyləyim ki, ol məhin məndən yana pərvası yox.

Ögmə, ey zahid, mənə rizvanü cənnət bağini,Kim onun, yarım yüzi tək bir güli-həmrası yox.

Qılma, ey naseh, mənə zülfin sevərsən, deyə, tən,Xansı aşiqdir kim, ondan başqa bir sövdası yox.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gərçi çoxdur dünyada, üşşaqi ol mahin, vəli,Bu Xətai xəstə tək bir aşiqi-şeydası yox.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love