Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار راراستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را
Ghazal 56آه میباشد مسلسل خاطرِ افگار رادر درازی نیست کوتاهی شبِ بیمار را
Miscellaneous poem 60چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟که خشک کرد فروغ تو جوی آینه را
Ghazal 63چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور راداغِ بیتابی چراغان کرد کوهِ طور را
Miscellaneous poem 64کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟از خط جام، حلقه کنم نام عقل را
Miscellaneous poem 75دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده استمرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است
Ghazal 75ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس رامیکِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را
Ghazal 83غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را
Miscellaneous poem 85بس که تند و تلخ و خشم آلود آن بدخو نشستچین چو جوهر عاقبت بر تیغ آن ابرو نشست
Ghazal 85من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش راچون کنی پنهان ز چشمِ خلق حالِ خویش را؟
Miscellaneous poem 89(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیستبخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست)
Ghazal 91چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ رابخیهٔ جوهر شود زخمِ نمایان تیغ را
Ghazal 99نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را
Ghazal 102غم ز خاطر می برد غمخانه من خلق راطفل مشرب می کند دیوانه من خلق را
Miscellaneous poem 103تا به کام است فلک، خار گل پیرهن استبخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است
Miscellaneous poem 106نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است
Ghazal 107خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ رامی نماید چرب نرمی مومیایی سنگ را
Ghazal 110بی کسی کِی خوار سازد زادهٔ اقبال را؟شهپر سیمرغ میگردد مگسران زال را
Ghazal 111دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را
Ghazal 113نیست از روی زمین سیری دل خود کام راحرص می گردد زیاد از خاک، چشم دام را
Miscellaneous poem 116سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست
Ghazal 117نیست از دردِ غریبی چون گهر پروا مرابِستر از گَردِ یتیمی بود در دریا مرا
Ghazal 119از نظر یک لحظه دوری نیست محبوب مراپیرهن از پردهٔ چشم است یعقوب مرا
Miscellaneous poem 121ترا که خط بناگوش ابجد نازستچه وقت توبه حسن کرشمه پردازست؟
Ghazal 124التفاتِ زاهدانِ خشک، تر سازد مراگرمی افسردگان افسردهتر سازد مرا
Miscellaneous poem 126هزار گرگ هوس در کمین عصمت توستچه وقت رفتن صحرا و سیر و صحبت توست؟
Miscellaneous poem 128بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی استهر حلقه پی رفتن حسن تو رکابی است
Miscellaneous poem 133ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیستروزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست
Miscellaneous poem 135هر کس طمع روی دل از مردم خس داشتامید شکرخند گل از چاک قفس داشت
Miscellaneous poem 137ای دل بی درد، آزادی بس استاین همه آزار ما دادی بس است