Ghazal 900

ز خط رحیم نشد حسن یار با احباببه چشم آینه از توتیا نیامد آب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 918

صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شبچون باد، سرسری مگذر از نقاب شب

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 921

از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آبحیف است که آیینه نیرنگ شود آب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 928

آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریختخار در پیراهن خورشید عالمتاب ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 930

باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 934

روی از عالم بگردان گر لقا می بایدتبگسل از کونین اگر زلف دو تا می بایدت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 935

گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاستچون عصای موسوی در خوردن غم اژدهاست

Saib TabriziGhazal5 min
Ghazal 938

در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاستگرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 946

کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاستهمچو شمع کشته دودم از گریبان برنخاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 950

از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماستسر به زیر انداختن چون بید مجنون بار ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 951

آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماستدار، نخل دیگران و رایت منصور ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 953

جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماستمطرب ما همچو دریا سینه پرجوش ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 955

کوثر بیداربختی دیده گریان ماستگرده صحرای محشر سینه سوزان ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 960

درد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 967

رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 974

روز ما با شب یکی زان آفتاب انورستزنگ این آیینه از تردستی روشنگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 980

از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترستاز صدف آن غنچه سیراب خوش دندانترست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 985

هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرستهر حجابی را که طی کردی حجاب دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1008

جان روشن را جهان در چشم بینا آتش استشبنم بی تاب را گل در ته پا آتش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1022

نیست یک تن در جهان گویا، اگر گویا دل استچشم بینا پرده خواب است اگر بینا دل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1024

سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل استآنچه نتوان برد با خود، جمع آن بی حاصل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1039

خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل استچشمه امید را خس پوش دیدن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1042

توبه از می در بهار نوجوانی مشکل استتشنه بر گشتن ز آب زندگانی مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1044

سینه ام از داغ رنگارنگ صحرای گل استپای من از زخم خار خونچکان پای گل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1064

جان نثار یار کردن خاک را زر کردن استقطره ناچیز را دریای گوهر کردن است

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1070

خنده رویی میهمان را گل به جیب افشاندن استتنگ خلقی کفش پیش پای مهمان ماندن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1104

زلف گرد عارض او رشته گلدسته استکز لب و رخ غنچه و گل را به هم پیوسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1112

دور باش از خط رخ دلدار هم می داشته است؟باغ جنت گرد خود دیوار هم می داشته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1116

عالمی را از عمارت پای در گل رفته استوسعت از دست و دل مردم به منزل رفته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1118

بی تزلزل نیست هرکس چون علم استاده استعشرت روی زمین از مردم افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min