Ghazal 2181

دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟استادگی عکس درین آب روان چیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2187

لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیستبسیار بود حرف کسی را که زبان نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2197

ایام بهاران سبک از دیده ما رفتاز دست به هم سودنی این رنگ حنا رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2201

قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2204

این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2217

به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2239

ز نغمه تا خدا یک کوچه راه استبر این حرف بلندم نی گواه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2264

بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2269

نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2277

لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچچون بید ندارد ثمر آن سرو روان هیچ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2298

روشندلان به هر که رسیدند همچو صبحدادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2300

زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبحروی خود از می شفقی کن چو روی صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2319

کشتی دریایی‌ای دیدم دلم آمد به یادحال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2321

رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیادمی شود شوق لب میگون زبوسیدن زیاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2323

غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟زردی از آیینه هیهات است روشنگر برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2327

هرکه با خود درد و داغ دل‌سِتان را می‌بردبی‌تکلف حاصل کون و مکان را می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2330

عشق اول ناتوانان را به منزل می بردخار و خس را زودتر دریا به ساحل می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2339

تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذردزندگی در سنگ خارا چون شرارم بگذرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2375

تا عبیر افشانی زلف ترا نظاره کردنکهت پیراهن یوسف گریبان پاره کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2382

کوه را چون ابر، حکم او به رفتار آوردریگ را چون سبحه، ذکر او به گفتار آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2411

از حریص افزون به قانع فیض احسان می‌رسدروزی مور از شکرخند سلیمان می‌رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2418

جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شدهر سر مو بر تنش در قطع ره شمشیر شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2425

جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟دل به جان آمد ز وحشت دل شکاران را چه شد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2431

هر سخنسازی به آن آیینه رو همخانه شدطوطی بی طالع ما سبزه بیگانه شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2440

زلف چون قلاب او آب از دل آهن کشدریشه جوهر برون زآیینه روشن کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2460

هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند ماندعقده ای کز پیچ و تاب زلف در دل ماندماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2463

مال رفت از دست و چشم خواجه در دنبال مانداز دو صد خرمن، تهی چشمی به این غربال ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2465

بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه مانددور گردیها زمعشوق از من دیوانه ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2472

از سر زانوی خود آیینه دارت داده اندبنگر این آیینه از بهر چه کارت داده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2522

هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کندهفتخوان چرخ را چون آه یک منزل کند

Saib TabriziGhazal1 min