Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کردکه ذره ذره خاک مرا سویدا کرد
Ghazal 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد
Ghazal 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد
Ghazal 3788ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گردبنای صبر و شکیب و قرار رفت به گرد
Ghazal 3790دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد
Ghazal 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد
Ghazal 3823به می غم از دل افگار برنمی خیزدبه آب از آینه زنگار برنمی خیزد
Ghazal 3828به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟که زهر ازان مژه های سیاه می ریزد
Ghazal 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد
Ghazal 3832به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد
Ghazal 3884کجاست می که مرا شیرگیر گردانددماغ خشک مرا جوی شیر گرداند
Ghazal 3885کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند
Ghazal 3889به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند
Ghazal 3900فسردگان که اسیر جهان اسبابندبه چشم زنده دلان نقش پرده خوابند
Ghazal 3903فسردگان که طلسم وجود نشکستندازین چه سود که چون کف به بحر پیوستند
Ghazal 3906هزار نقش مخالف به کار ما کردندچها به آینه بی غبار ما کردند
Ghazal 3909کسان که جانب هم را نگه می دارنددر آفتاب قیامت پناه می دارند
Ghazal 3921در آن مقام که شاهی به هر گدا بخشندچه دولتی است که مارا همان به ما بخشند
Ghazal 3926دلی که آتش روی تواش کباب کندز اشک شادی خودمستی شراب کند
Ghazal 3927چو در پیاله رنجش می عتاب کندپیاله روترش از تلخی شراب کند
Ghazal 3939بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند
Ghazal 3943کسی برون سرازین بحربیکرانه کندکه سربه اره پشت نهنگ شانه
Ghazal 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهندقبول داغ محبت به هر جگر ندهند
Ghazal 3958مرا که بستگی قفل از کلید بوددگر چه دل نگرانی به ماه عید بود
Ghazal 3960عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بودحرامزاده کجا چون حلالزاده بود
Ghazal 3961ز خانه مست برون آن نگار آمده بودبه اختیار نه بی اختیارآمده بود
Ghazal 3987دل رمیده ما بال وپرنمی خواهدز خود برون شده برگ سفر نمی خواهد
Ghazal 4005خیال روی تو از دل به در نمیآیدکه خودپرست ز آیینه بر نمیآید
Ghazal 4009ز سینه ام نفس خوش برون نمی آیدنسیم خلد ز آتش برون نمی آید
Ghazal 4011ز مغز پوچ برون آرزو نمیآیدکه بوی باده برون از کدو نمیآید