Ghazal 6661

ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه‌ایاز خرابات تو مهر گرم‌رو پیمانه‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6662

هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6670

پیش اغیار از بهار تازه رو گلشن تریاز دل خود در شکست کار من آهن تری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6674

دل چسان غم های جانان را کند گردآوری؟چون حبابی بحر عمان را کند گردآوری؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6676

چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6677

از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6678

یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6699

نیست جز داغ عزیزان حاصل پایندگیخضر، حیرانم چه لذت می برد از زندگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6700

جلوه برقی است نور آفتاب زندگیگردش چشمی است دوران حباب زندگی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6732

سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شویدر سیاهی غوطه زن تا چشمه حیوان شوی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6734

شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنویپیش ازان کز من خبر در کافرستان بشنوی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6736

خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهیابر بی باران بود دستی که شد ز احسان تهی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6739

چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پیز ریحان های جان پرور، ز سنبلهای پی در پی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6740

نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟که دارد شبنم این باغ چشم آفتاب از پی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6745

به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندیبه هر مو دارد از پاس وفاداری جدا بندی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6755

زمین از دامن تر عالم آب است پنداریز غفلت آسمان ها پرده خواب است پنداری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6763

ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمریبنه از سرمه طوق خامشی بر گردن ای قمری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6764

ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجورینمی سازد خنک بیمار را دل شمع کافوری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6795

تا ز رخسار چو مه پرده برانداخته‌ایسوز خورشید به جان قمر انداخته‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6810

پرده بردار ز رخسار که دیدن داریسربرآور ز گریبان که دمیدن داری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6815

تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟چشمه خضر نهان در دل ظلمت سازی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6824

چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟گذرد قافله عمر و تو غافل باشی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6832

از سر صدق اگر سینه خود چاک کنیفیض صبح از نفس پاک خود ادراک کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6844

باش در ذکر خدا دایم اگر جویاییکاین براقی است که تا عرش ناستد جایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6845

بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آیاگر ز خود نتوانی ز خانه بیرون آی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6857

هزار حیف که از رهگذار بی بصرینیافتم خبری از جهان بی خبری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6861

اگر به جسم درین تیره خاکدان باشیتلاش کن که به دل فارغ از جهان باشی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6887

ز حسن شوخ تو نظاره تماشاییسفینه ای است که گردیده است دریایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6904

ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ایحیران می چو دیده پیمانه مانده ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6920

تا کی به هر مشاهده از جا رود کسی؟غافل شود ز حق به تماشا رود کسی

Saib TabriziGhazal1 min