Ghazal 799

وقت است سربرآورد از خاک، لاله هاآید ز زور باده به گردش پیاله ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 804

اندیشه ز طوفان نبود دیده تر راگیرد ز هوا کشتی من موج خطر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 809

استاد چه حاجت بود آن سرو روان را؟خط حاشیه دان می کند آن غنچه دهان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 818

بی برگی ما برگ نشاط است چمن راشیرازه گلزار بود خار و خس ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 824

فریاد نخیزد ز دل پر گله مانبود چو جرس هرزه درا آبله ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 826

کم نیست جگرداری پیران ز جوان‌هاکار دم شمشیر کند پشت کمان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 828

آن کس که داد پیوند با کاه کهربا راخواهد به هم رسانید جانهای آشنا را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 829

از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟تن بوته گدازست تا سر بجاست ما را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 843

ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌هاتفصیل‌ها پنهان شده در پرده اجمال‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 849

دل ز هر نقش گشته ساده مرادو جهان از نظر فتاده مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 858

پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌هااز خنده سوفارست دلگیری پیکان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 864

می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاببرق عالمسوز را مانع نمی گردد سحاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 865

بس که افکنده است پیری در وجودم انقلابخواب من بیداری و بیداریم گشته است خواب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 873

بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 887

مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟که بوی یاسمن دارد فروغ ماهتاب امشب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 889

خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آبپرده چشم حباب است همان چشم حباب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 898

دست کوته مکن از دامن احسان طلبتا کشی نکهت یوسف ز گریبان طلب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 922

طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیاتشعله جواله باشد گردش جام حیات

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 925

روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 926

هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواختدر کنار مرحمت، در آن جهان خواهد نواخت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 940

شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاستشکر ارباب سخن باقی است تا عالم بجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 958

صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 959

لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 964

حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 976

گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرستتا خط بغداد، این جام از سبوی من پرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 982

حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترستتنگنای شهر از دامان صحرا بهترست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 986

صبح محشر آن پریرو را نقاب دیگرستتشنه دیدار را کوثر سراب دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 989

مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرستبحر را در تنگنای قطره شور دیگرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 995

ای نگه مشق شنا در چشم خونپالا بس استچشمت آب آورد غواصی درین دریا بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1003

مهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس است

Saib TabriziGhazal1 min