Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
وقت است سربرآورد از خاک، لاله هاآید ز زور باده به گردش پیاله ها
Ghazal 804اندیشه ز طوفان نبود دیده تر راگیرد ز هوا کشتی من موج خطر را
Ghazal 809استاد چه حاجت بود آن سرو روان را؟خط حاشیه دان می کند آن غنچه دهان را
Ghazal 818بی برگی ما برگ نشاط است چمن راشیرازه گلزار بود خار و خس ما
Ghazal 824فریاد نخیزد ز دل پر گله مانبود چو جرس هرزه درا آبله ما
Ghazal 826کم نیست جگرداری پیران ز جوانهاکار دم شمشیر کند پشت کمانها
Ghazal 828آن کس که داد پیوند با کاه کهربا راخواهد به هم رسانید جانهای آشنا را
Ghazal 829از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟تن بوته گدازست تا سر بجاست ما را
Ghazal 843ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خالهاتفصیلها پنهان شده در پرده اجمالها
Ghazal 849دل ز هر نقش گشته ساده مرادو جهان از نظر فتاده مرا
Ghazal 858پیوسته خورد دل خون از بیغمی جانهااز خنده سوفارست دلگیری پیکانها
Ghazal 864می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاببرق عالمسوز را مانع نمی گردد سحاب
Ghazal 865بس که افکنده است پیری در وجودم انقلابخواب من بیداری و بیداریم گشته است خواب
Ghazal 873بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب
Ghazal 887مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟که بوی یاسمن دارد فروغ ماهتاب امشب
Ghazal 889خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آبپرده چشم حباب است همان چشم حباب
Ghazal 898دست کوته مکن از دامن احسان طلبتا کشی نکهت یوسف ز گریبان طلب
Ghazal 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیاتشعله جواله باشد گردش جام حیات
Ghazal 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دلهای پُر غم را نواخت
Ghazal 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواختدر کنار مرحمت، در آن جهان خواهد نواخت
Ghazal 940شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاستشکر ارباب سخن باقی است تا عالم بجاست
Ghazal 958صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماست
Ghazal 959لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست
Ghazal 964حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است
Ghazal 976گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرستتا خط بغداد، این جام از سبوی من پرست
Ghazal 982حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترستتنگنای شهر از دامان صحرا بهترست
Ghazal 986صبح محشر آن پریرو را نقاب دیگرستتشنه دیدار را کوثر سراب دیگرست
Ghazal 989مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرستبحر را در تنگنای قطره شور دیگرست
Ghazal 995ای نگه مشق شنا در چشم خونپالا بس استچشمت آب آورد غواصی درین دریا بس است
Ghazal 1003مهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس است