Ghazal 2620

ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بودگرد را هم سرمه سای ناله زنجیر بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2626

از قبول نقش، دل دایم پریشان حال بودگر غباری داشت این آیینه از تمثال بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2641

صورت شیرین اگر از لوح خارا می‌روداز دل سنگین ما نقش تمنا می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2642

کی ز سیل گرم‌رو بر روی صحرا می‌رود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2665

چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شودمیوه مقصود هیهات است ازو حاصل شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2666

هر که در راه طلب صادق بود واصل شودراههای راست آخر محو در منزل شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2671

نیست ممکن هر که تنها شد حضورش کم شودگوشه عزلت بهشتی نیست حورش کم شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2685

خانه‌ای کز نور حسن او مصفا می‌شودحلقه بیرون در محو تماشا می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2694

بعد عمری گر وصال او میسر می‌شودشرم پیش چشم من سد سکندر می‌شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2696

زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می‌شودچون زمین افتاد قابل دانه گوهر می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2699

جان بی‌مغزان به خاک تیره واصل می‌شودکاروان کف بیابان مرگ ساحل می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2701

دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل می‌شودسنگ این مینای خالی پرتو مل می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2707

جان زترک جسم چون گوهر فروزان می شودچون بخار از گل برآید ابر نیسان می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2708

زودتر دل جمع گردد چون پریشان می شودچون شود سی پاره قرآن ختم آسان می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2712

در زمستان باغ اگر از برگ عریان می شودبرگ عیش خلق افزون در زمستان می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2737

غنچهٔ این باغ بوی پارهٔ دل می‌دهدشاخ گل یادی ز دست و تیغ قاتل می‌دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2747

یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندیداز عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2761

جوش گل شد باده سرجوش می باید کشیدحلقه از ساغر به گوش هوش می باید کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2772

زلف او موی سفید نافه را در خون کشیدشاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2776

دل نیاسود از تردد تا نشد منزل سفیدکرد ما را رو سفید آخر، که روی دل سفید!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2779

چشم ما را پرده غفلت شد ابروی سفیدباز ناورد از ختا این نافه را موی سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2783

وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟حرف تلخی هم از آن شیرین زبان باید شنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2793

دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتدوگرنه خضر هیهات است در دام سراب افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2798

به امید چه دنبال زبان کس چون جرس افتد؟خموشی به زفریادی که بی فریادرس افتد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2801

نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتدکه در جمعیت دلها خلل از حال من افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2811

شکر لعل لبش در تلخی دشنام می‌پیچدز شیرینی زبانش بوسه در پیغام می‌پیچد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2828

کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟کسی تا چند بی لنگر درین دریای خون گردد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2836

به خدمت بنده از آزادمردان زود می‌گرددایاز از حسن خدمت عاقبت محمود می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2838

زخشکی در دهانم آب گردآلود می گردددرین ساغر شراب ناب گردآلود می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2865

ز بالیدن ترا هردم لباسی تازه می‌گرددنگنجد در قبا حسنی که بی‌اندازه می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min