Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود
Ghazal 3559تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود
Ghazal 3566دل خالی ز هوس خلوت جانانه بودشیشه چون شد تهی از باده پریخانه بود
Ghazal 3567شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود
Ghazal 3571مکن از بخت شکایت که وبالش میبودپای طاووس اگر چون پر و بالش میبود
Ghazal 3574می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود
Ghazal 3575یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که از خاطر ساحل برود
Ghazal 3577دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود
Ghazal 3606عشق را پرده ناموس نگهبان نشودبادبان پرده مستوری طوفان نشود
Ghazal 3607سر آشفته ز دستار بسامان نشودجمع گردیدن کف لنگر طوفان نشود
Ghazal 3609به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشودحرف کج راست به زور رگ گردن نشود
Ghazal 3610مانع گرمروان ساعت سنگین نشودسیل از کوه گرانسنگ به تمکین نشود
Ghazal 3629دلبری از خم گیسوی سخن می آیدبوی فیض از گل شب بوی سخن می آید
Ghazal 3633خط ز خال لب جانانه برون می آیدآه افسوس ازین دانه برون می آید
Ghazal 3635آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید
Ghazal 3636چشم پرحرف و لب بوسه ربا می بایدحسن سهل است، ز معشوق ادا می باید
Ghazal 3640از تماشا دل افسرده ما نگشایدگره از غنچه پیکان به صبا نگشاید
Ghazal 3654هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید
Ghazal 3655غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟
Ghazal 3656دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهیدبه دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید
Ghazal 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد
Ghazal 3659بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سوادچه فتنه ها که مرا زین شب سیاه نزاد!
Ghazal 3669به درد و داغ دل بیقرار می چسبدشرر به سوخته بی اختیار می چسبد
Ghazal 3672شبی ستاره دولت به بام ما افتدکه از لب تو شرابی به جام ما افتد
Ghazal 3676دل از سفر ز بد و نیک باخبر گرددبه قدر آبله هر پای دیده ور گردد
Ghazal 3678ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گرددزمین سوخته روشن به یک شرر گردد
Ghazal 3687خوشا سعادت آن دل که آب میگرددکه شبنم آینه آفتاب میگردد
Ghazal 3688گل عذار تو بیآب و تاب میگرددسواد زلف تو موج سراب میگردد
Ghazal 3693فلک ز لنگر من باوقار می گرددزمین ز سایه من بیقرار می گردد
Ghazal 3704نمرده، عمر کسی جاودان نمیگرددخراب تا نشود این دکان نمیگردد