Ghazal 6719

برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنیبا دل روشن تو محو آب و رنگ گلشنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6725

تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟چند در زنگار این آیینه را پنهان کنی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6726

ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنینسبت خود را به چشم یار باطل می‌کنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6760

خرد در سر مرا در خم فلاطون است پنداریهوس در دل مرا در خاک قارون است پنداری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6782

جنونم پهن شد صبر از من شیدا چه می خواهی؟عنانداری ز من در دامن صحرا چه می خواهی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6816

چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟چون شرر بر سر این خرده جان می لرزی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6818

بوسه از کنج لب یار نخورده است کسیره به گنجینه اسرار نبرده است کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6830

چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟پیش ازان روز که بسیار مرا یاد کنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6831

تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟دست تا چند درین خانه زنبور کنی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6836

چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟جمع شو تا هم از آیینه خود رو بینی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6837

چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟چاه زیر قدم توست چو وا می بینی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6864

اگر چه هست به ظاهر خراب درویشیز وصل گنج بود کامیاب درویشی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6868

ازان همیشه بود تازه روی درویشیکه متصل به محیط است جوی درویشی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6910

آن را که هست گردش چشم غزاله‌ایدر کار نیست رطل گران و پیاله‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6912

ای جان به قید گنبد خضرا چگونه‌ای؟ای باده در شکنجه مینا چگونه‌ای؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6913

طفلی کز او مراست تمنای آشتیدارد به جنگ رغبت حلوای آشتی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6941

پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟خون در دل نگاه برای چه می کنی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6969

تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1406

مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1476

هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1698

ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1798

بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1893

وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2258

ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاستفتنه با نگاه او گرم هم‌عنانی‌هاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2506

چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو می‌زندغنچه در پیش گل روی تو زانو می‌زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2703

می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شودمی‌کشد ناموس عالم هرکه آدم می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2863

زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 3317

هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4271

سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شودطوق گلوی فاخته گرداب می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5210

کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک

Saib TabriziGhazal2 min