Найир Табризи: О любви
گر مساعد شود آن طرۀ عنبر شکنمچندگاهی ز جنون رخت بصحرا فکنم
Газель 105خم ابروی تو تا با مژه پیوست به همداد چین تا به ختا تیر و کمان دست به هم
Газель 106که برگذشت که خون میرود ز چشم ترمچه شعله بود که از پا گرفت تا به سرم
Газель 109خیز تا معتکف خانه خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Газель 110زنی چو آتش می ساقیا بخر من هوشمچنان بزن که بمحشر برند دوش بدوشم
Газель 112دل به دریا زدن از چشم تر آموختهامچه هنرها که ز فیض نظر آموختهام
Газель 115عهدها شد که نکردی به نگاهی شادمسستعهدا مگر از چشم تو باز افتادم
Газель 118ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من
Газель 119ای غلام بر سیمین تو زرین کمرانخاکسار کف پای تو سر تا جوران
Газель 121ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن
Газель 123بگذار تا بماند چشمم به رهگذارانپاداش آنکه نشناخت قدر وصال یاران
Газель 124عمر این گردش ایام چه خواهد بودنگر همه زهر بود کام چه خواهد بودن
Газель 129بر جو فلک ز شعلۀ آهم کرانهایترسم فتد به خرمن ماهت زبانهای
Газель 132از هر طرف که پای به پیچم ز کوی تودل میکشد ز جانب دیگر بسوی تو
Газель 137چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامیچون شدم جمع پریدن خبرم شد که تو دامی
Газель 138ز کمان ابروی دلنشین، چو خدنگ غمزه رها کنیسزد ار به تیر بهای او، دو هزار خون به خطا کنی
Газель 139نکرد از لابه ای بیمهر اگر خوی تو تغییریبسازم من بخویت هین بکش زارم بشمشیری
Газель 141در خاطر منی و به دل تیغ میزنیخوش میکنی به دوستی ای شوخ دشمنی
Рубаи 10رخسار بدست زلف جادو دادیبنگر سپهی را چه قدر رو دادی
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.