Катран Тебризи: О любви
بتی بروی چو لاله شکفته بر دیباتنم اسیر بلا کرد و دل اسیر هوا
Кыта 2دلا تا کی همی جوئی منی راچه داری دوست هرزه دشمنی را
Кыта 3مرا بی وفا خواند آن بی وفاکه هرگز نگوید سخن بی جفا
Кыта 6نبود صعبتر از هجر بتان هیچ عذابکه شب و روز جدا دارد از من خور و خواب
Кыта 8سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک نابآفت دلهاست و اندر دیدهام چون آفتاب
Кыта 16مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفتعنقا صفت ز عالم وحدت کران گرفت
Кыта 21بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیستمرا بهشت و سرا هم بجز برای تو نیست
Кыта 27فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارددلم پر آب و چین دارد تنم پر تاب و خم دارد
Кыта 30ماهی دل من بر دو دل خویش بمن دادمن هستم از او خرم و او هست ز من شاد
Кыта 56اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید
Кыта 57آن را که همی جست و دلم بخت بمن داداکنون بستاند دلم از ناز و طرب داد
Кыта 60شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بودشمع صد مجلس و پیرایه صد لشگر بود
Кыта 66مرا رنج بسیار و کم روزگاربشادی کسم نیست آموزگار
Кыта 75ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دورکرده دل من زار بقول و سخن زور
Кыта 76منم ز حسرت دیدار یار زار و نزارهمی بگریم چون ابر نوبهاری زار
Кыта 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم
Кыта 91نهادم بر جدائی دل نهادمنیایی تا تو باشی نیز یادم
Кыта 101آرامش جان من آرام روان منروشن بتو چشم من شادان بتو جان من
Кыта 104ای دل تو را بگفتم کز عاشقی حذر کنبگذار نیکوان را وز مهرشان گذر کن
Кыта 121دلی دیدم بسی تیمار دیدهفراوان سختی و خواری کشیده
Кыта 126بر وی تو بروشنی از مهر و ماه بهزلفین تو ببوی ز مشک سیاه به
Кыта 132ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجویعید است و لب یار و لب جام و لب جوی
Кыта 147چونان شدم از شادی زین نامه که گفتیدادند بمن خط بملک دو جهانی
Кыта 148آن ماه سرو بالا آن سرو ماه رویاز روی او دلم نشکیبد به هیچ روی
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.