مرا بی وفا خواند آن بی وفا
مرا بی وفا خواند آن بی وفاکه هرگز نگوید سخن بی جفا
ز من چون رسد بی وفائی بدوستکه دشمن نبیند ز من جز وفا
ندانم صواب از خطا زین قبلصواب من او را نبیند خطا
نیازارد آن را بجان هیچ کسکه دل داده باشد مرا در عطا
از آن پس که من دیده باشم بدیبجز نیکی از من نیابد جزا
ولیک از دل خویش گوید سخناگر ناسزا باشد و گر سزا
همیشه خلاف من آنکس کندکه من جویم او را همیشه رضا
قضا گرددان کار ما از سخنهمه کار نیکو کند مان قضا؟
Mənə o vəfasız dedi bivəfa,Onun vardır hər bir sözündə cəfa.
Vəfasız görərmi məni dost olan –Ki, düşmən də məndən görübdür vəfa...
Məgər bir kəsin incidər canını,O kəs ki, ona könlün etmiş əta?
Mən ondan yamanlıq da görsəm əgər,Ona yaxşılıqdır əlimdən cəza.
O, könlündəki fikri almış dilə,Budur fikri – düzgün xəta olsa da!
Həmişə nədən, qarşı çıxmış mənə,O kəslər ki, dost olmuşam onlara?
Sözüylə işi bir-birin tutmayan,Salar yaxşı işdən qəzanı yada!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/qatran-qite-3
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение