О любви
تا چند ای شمع عشق بی قرارم سازیسرگشته دور روزگارم سازی
Саки-наме, глава 13شبی داشتم صحبتی چون ارمنه اندوه ره داشت آنجا نه غم
Рубайят, 5باد آمد و گل بر سر مِیخواران ریختیار آمد و می در قدح یاران ریخت
Рубайят, 9هر لحظه غمی به مستمندی رسدتتیری به جفا به دردمندی رسدت
Рубайят, 12با من لب تو چو زلف تو بسته چراست؟چشم خوش تو خصم من خسته چراست؟
Рубайят, 18افسوس که اطراف گلت خار گرفتزاغ آمد و لاله را به منقار گرفت
Рубаи 21Ничто не в силах нас заставить разлучиться!Какою клеткою в плену удержишь птицу?
Рубайят, 23گیسو به سر زلف تو درخواهم بستتا بنشینی چو دوش نگریزی مست
Рубаи 26کار از لب خشک و دیده تر بگذشتتیر ستمت ز جان و دل بربگذشت
Рубайят, 37چون شانه و سنگ اگر پذیرد رایتتا فرمائی به لعل گوهرزایت
Рубаи 38جوله پسری که جان و دل خسته اوستاز تار دو زلفش تن من بسته اوست
Рубаи 39نوشین لب او دوش به لالا میگفتصد نکته به از لؤلؤ لا لا میگفت
Рубайят, 41سوگند به آفتاب یعنی رویتوآنگاه به مشک ناب یعنی مویت
Рубаи 42بر عارض یار من سپهر از انگَشتمنشور زوال حسن او خواست نوشت
Рубайят, 44در دهر مرا جز تو دلافروز مبادبر لعل لبت زمانه فیروز مباد
Рубайят, 50ز اندیشهٔ این دلم به خون میگرددکآخر کار من و تو چون میگردد
Рубайят, 52مشکی که ز چین ختن آهو دارداز چینِ سرِ زلف تو آهو دارد
Рубайят, 56Сказать ли, что с моей душой ты, став надменной, сделала?Ты жизнь бесценную досель — ничтожной, бренной сделала!
Рубайят, 59آن یار کلهدوز چه شیرین دوزدانواع کلاه از در تحسین دوزد
Рубаи 60هر کارد که از کشته خود برگیردوَاندر لب و دندان چو شکر گیرد
Рубаи 66سرمایه روزگارم از دست بشدیعنی سر زلف یارم از دست بشد
Рубайят, 69آنها که هوای عشق موزون زدهاندهر نیم شبی سجاده در خون زدهاند
Рубайят, 72شهری زن و مرد در رخت مینگرندوز سوز غم عشق تو جان در خطرند
Рубайят, 75شب را چه خبر که عاشقان می چه کشندوز جام بلا چگونه می زهر چشند
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.