Мехсети Гянджеви: О божественной любви
Рубайят, 1
دوشینه شبم بود شبیه یلداآن مونس غمگسار نآمد عمدا
Рубаи 2دی گفتمش آن خوش پسر درزی راکز بهر خدا خوش ببُرا، درزی را
Рубаи 85ای «پور خطیب گنجه» پندی بپذیربر تخت طرب نشین به کف ساغر گیر
Рубаи 92ای عقرب زلفت زده بر جانم نیشتیر قد تو مرا برآورده ز کیش
Рубаи 99من «مَهْسَتیاَم» از همه خوبان شده طاقمشهور به حسن در خراسان و عراق
Рубайят, 144ای یاد تو تسبیح زبان و لب مناندیشهٔ تو مونس روز و شب من
Рубаи 156آنی که به لطف، تو سراسر نمکیچون بر گل تازه برچکیده نمکی
Рубайят, 181بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنیبس دل که بدان دو زلف آواره کنی
Кыта 18به خدایی که بر خداوندانفرض کردهست بندگی کردن
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.