آنی که به لطف، تو سراسر نمکیچون بر گل تازه برچکیده نمکی

چون شیر ز پستان لطافت نمکیپیغمبری ای دوست ولیکن نه مکی

Duzsan, elə bil, tamam lətafətsən sən.Tər gül kimisən, bütün təravətsən sən.Bildim ki, lətafət döşündən əmdin süd,Peyğəmbər imişsən, necə afətsən sən.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О божественной любви