Новрес Иман: О божественной любви
Qeysər**Xaliqi-ləmyəzəl əvvəl, ibtida,
Aşıq Sadıqla deyişmə (I)Sadıq**Hikmət məclisində əyləşən alim,
DururFani dünya yola salıb,Neçə min peyğəmbəri.
MənimƏvvəl, fikrim bir XudadanZikr eylər pünhan mənim;
Bağışla məniBar İlahi, min bir adın eşqinə,Bu əziz axşama bağışla məni.
Bağışla məniYerin, Göyün, ərşin, kürsün nizamı,Əvvəl, bu cahana bağışla məni!
Bilin sizZiyadlı elləri, çox salamım var,Oxuyub eşidin hamı, bilin siz.
DanışmaSoruşmamış bir aşığın halınıDilin açıb həcv, hədyan danışma!
DilimnənBir əldə göz yaşım, birində namə,Zikr edirəm bir ağanı dilimnən.
EyləDinin yarpaqları firudindir,Oruc tut, namaz qıl, ibadət eylə.
EyləyirÜsuli-din demək dinin köküdü,Tohidi-bir Allah aşkar eyləyir.
Gəl yetişBir hökmü-xudanın elmin açarı,Nəzər eylə bu cavana, gəl yetiş.
GəzdinAləmin sərvəri, mərdin mövlası,Əvkvəlki seyrində asimanı gəzdin.
GörünmürBir maralı əldən gedən səyyadam,Hey gəzirəm bu dağları, görünmür.
GörüşdükNecə könlün intizarım çəkirdi,Şükür haqqa, aşikarı görüşdük.
MənÖvladi-Məhəmməd, nəsli-əladanAlmışam qeybdən bir nişanı mən.
MənəmTifil ikən sənsən yar olan cana,Çox çəkən yad eldə zəlalət mənəm.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.