Саиб Тебризи: Короткие
بر سر خوان امل دست هوس میبندمدر شکرزار، پر و بال مگس میبندم
Отдельное стихотворение 515نتوان کرد به زندان بدن محصورمشیشه را می شکند زور می پرزورم
Отдельное стихотворение 516جذبه ای کو که ازین نشأه به پرواز آیم؟سبک از پله انجام به آغاز آیم
Отдельное стихотворение 517گرچه خاکیم پذیرای دل و جان شده ایمچون زمین آینه حسن بهاران شده ایم
Отдельное стихотворение 518اگر سیاه دلم داغ لاله زار تواماگر گشاده جبینم گل بهار توام
Отдельное стихотворение 519دلی گرفته تر از غنچه در بغل دارمبه چشم آبله با خار بن جدل دارم
Отдельное стихотворение 520خدنگ او نظری دوخته است بر بالمامید هست گشادی ز شست اقبالم
Отдельное стихотворение 521شکار جذبه توفیق شد گریبانمدگر چه خار تواند گرفت دامانم؟
Отдельное стихотворение 522ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیمبه هر چه شکر نکردیم، یاد آن کردیم
Отдельное стихотворение 523برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیمبه عالمی که در او رنگ نیست چنگ زدیم
Отдельное стихотворение 524کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟به راه دام تو در خاک چند دام کنیم؟
Отдельное стихотворение 525به هفت آب، دهن از شراب می شویمدگر ز توبه به مشک و گلاب می شویم
Отдельное стихотворение 526فرهادم و ثبات قدم هست پیشه امناخن دوانده در جگر سنگ تیشه ام
Отдельное стихотворение 527صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنمدر خون صد بهار روم تا خزان کنم
Отдельное стихотворение 528در کار عشق سعی چو فرهاد میکنممشق جنون به خامه فولاد میکنم
Отдельное стихотворение 529گاهی به کوه و گاه به صحرا نمی رومچون سیل بی حجاب به هر جا نمی روم
Отдельное стихотворение 530کو می که اختیار خرد را به او دهم؟مستانه دست خویش به دست سبو دهم
Отдельное стихотворение 531دل را به زلف حسن شمایل نمی دهمتا دل نمی دهند مرا دل نمی دهم
Отдельное стихотворение 532حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم
Отдельное стихотворение 533از شرم عشق دیده خونبار بسته ایمسدی میان دیده و دیدار بسته ایم
Отдельное стихотворение 534پیش قضا طلسم ز تدبیر بسته ایمسد شکر به رهگذر شیر بسته ایم
Отдельное стихотворение 535دام امید در ره ایام بستهایمدر رهگذار سیل ز خس دام بستهایم
Отдельное стихотворение 536راه نشاط بر دل دیوانه بسته ایمما راه آشنایی بیگانه بسته ایم
Отдельное стихотворение 537از خط به مهربانی ما بدگمان مشوما با لبت نمک به حرامی نخورده ایم
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.