Саиб Тебризи: Короткие
اقبال، گلی از چمن نیت خیرستزاغ ار به سرت سایه کند بال هما گیر
Отдельное стихотворение 467ای دل بی تاب زاری واگذارگریه با ابربهاری واگذار
Отдельное стихотворение 468رزق نزدیکان حق آید به پای خویشتناز تردد در حرم باشد کبوتر بی نیاز
Отдельное стихотворение 469رنگ من کرده به بال و پر عنقا پروازنیست ممکن که به چندین بط می آید باز
Отдельное стихотворение 470سرو از قد تو کسب رعونت کند هنوزخورشید از عذار تو حیرت کند هنوز
Отдельное стихотворение 471چون مسیحا فرد شو دل زنده جاوید باشسوزن از خود دور کن در دیده خورشید باش
Отдельное стихотворение 472مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباشپادشاه عالمی، در حکم استغنا مباش
Отдельное стихотворение 473یوسف من از زلیخا مشربان دامن بکشسر به کنعان حیا چون بوی پیراهن بکش
Отдельное стихотворение 474سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنشدست برده است از ید بیضا بیاض گردنش
Отдельное стихотворение 475کاکل او درهم است از شورش سودای خویشاز پریشانی ندارد زلف او پروای خویش
Отдельное стихотворение 476فصل گل می گذرد بی قدح و جام مباشغنچه منشین، گره خاطر ایام مباش
Отдельное стихотворение 477آن که از چاک دل خویش بود محرابشنشود پرده نسیان عبادت خوابش
Отдельное стихотворение 478آه کان سرو گل اندام ز رعنایی هاجامه را فاخته ای کرده که نشناسندش
Отдельное стихотворение 479موجه ای کو که ز دریا نبود ما و منش؟یا حبابی که نه از بحر بود پیرهنش
Отдельное стихотворение 480خرقه ای دوختم از داغ جنون بر تن خویشنیست یک تن به تمامی چو من اندر فن خویش
Отдельное стихотворение 481به گوشه قفس از آشیانه قانع باشنه ای حریف میان، با کرانه قانع باش
Отдельное стихотворение 482از عشق اگر لاف زنی دشمن کین باشبا بخت سیه همچو سیاهی و نگین باش
Отдельное стихотворение 483خطی که دمید گرد رخسارششد پرده گلیم چشم عیارش
Отдельное стихотворение 484تیغی که غمزه تو کند سایه پرورشابریشم بریده شود زلف جوهرش
Отдельное стихотворение 485در گرد خط نهان شد روی عرق فشانشخط غبار گردید دیوار گلستانش
Отдельное стихотворение 486هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاصهر که بیرون رفت از عالم، ز عالم شد خلاص
Отдельное стихотворение 487لاله آتش زبان افروخت در گلشن چراغبعد ازین در خواب بیند دیده روشن چراغ
Отдельное стихотворение 488هر کس که چون صدف دهن خویش کرد پاکلبریز می شود ز گهرهای تابناک
Отдельное стихотворение 489زلفت ز کجا و ز کجا سلسله مشکیک تار ز زلف تو و صد قافله مشک
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.