Саиб Тебризи: Короткие
چندان که ممکن است کسی مردمی کنددم را چرا علم کند و کژدمی کند؟
Отдельное стихотворение 395اول به ظالمان اثر ظلم می رسدپیش از هدف همیشه کمان ناله می کند
Отдельное стихотворение 396در خشت خم به چشم حقارت نظر مکنخورشید ساغر از لب این بام شد بلند
Отдельное стихотворение 397این ناقصان که فخر به انساب می کنندپس پس سفر چو طفل رسن تاب می کنند
Отдельное стихотворение 398تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟یا بال عندلیب پر این خدنگ بود
Отдельное стихотворение 399مژگان من ز اشک دمی بی گهر نبوداین شاخ بی شکوفه لخت جگر نبود
Отдельное стихотворение 400خطت ز پیش چشم سوادم نمی روددلسوزی رخ تو ز یادم نمی رود
Отдельное стихотворение 401(هرگه لبت به خنده تبسم ادا شودهر عضو من چو برگ گل از هم جدا شود)
Отдельное стихотворение 402دل روبرو به خنجر مژگان چرا شودبا برق، خار دست و گریبان چرا شود؟
Отдельное стихотворение 403آنجا که عارض تو ز می لاله گون شوددر دیده رشته های نگه جوی خون شود
Отдельное стихотворение 404عمرم به تلخکامی مل خرج می شوداشکم به رنگ لاله و گل خرج می شود
Отдельное стихотворение 405ای سنگدل عقیق تو بدنام می شودورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟
Отдельное стихотворение 406از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شوددر زیر ابر برق به تمکین نمی شود
Отдельное стихотворение 407هرکس که از رخ تو نظر آب میدهدخرمن به برق و خانه به سیلاب میدهد
Отдельное стихотворение 408گل بوی بی وفایی ارواح می دهدیادی ز کم بقایی ارواح می دهد
Отдельное стихотворение 409آیینه ات ز چشم بدان بی صفا شده استخاکستر سپند، جلای تو می دهد
Отдельное стихотворение 410عاشق عنان به چرخ مقوس نمی دهدصید رمیده دست به هر کس نمی دهد
Отдельное стихотворение 411هرگز کسی ز قافله دل نشان ندیدیک آفریده آتش این کاروان ندید
Отдельное стихотворение 412به جای قطره باران به کشت طالع ماز آسمان ستم پیشه مور می آید
Отдельное стихотворение 413تبسمی پی دشنام تلخ در کارستنمکچش مزه ای با پیاله می باید
Отдельное стихотворение 414چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید
Отдельное стихотворение 415مرا در آتش بی رحمی عتاب مسوزکه شمع طور مرا با چراغ می جوید
Отдельное стихотворение 416نسیم از چمن و مشک از ختن گویدگل شکفته ازان چاک پیرهن گوید
Отдельное стихотворение 417رونق ز لاله زار تو خط سیاه برداین هاله روشنی ز شبستان ماه برد
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.