Отдельное стихотворение 368

ترا که چتر زراندود آفتاب بودهلال عید به اندازه رکاب بود

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 369

ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بودنظر به قامت رعنای او پیاده بود

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 370

به تیغ هر که شود کشته پایدار شودرسد چو قطره به دریا یکی هزار شود

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 372

محنت مردم آزاده فزونتر باشدبار دل لازمه سرو و صنوبر باشد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 373

فیض در دامن صحرای جنون می باشدخاک این بادیه آغشته به خون می باشد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 374

آب بر آتش هر بی سر و پا افشاندچون رسد نوبت ما، دست به ما افشاند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 375

ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اندغافل از جنت دربسته خلوت شده اند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 376

سرزلف سخن آن روز به دستم دادندکه به هر مو چو سر زلف شکستم دادند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 378

دل چو آرایش مژگان تر خویش کندداغ را آینه دار جگر خویش کند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 379

عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟پیش خورشید صف آرایی شبنم چه کند؟

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 380

آه را یاد سر زلف تو پیچیده کندفکر را شیوه رفتار تو سنجیده کند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 381

خلد تسخیر دل اهل محبت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 382

باده ای را نپرستم که خرابم نکندگرد آن شمع نگردم که کبابم نکند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 383

عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنندشکوه خود چه ضرورست که اظهار کنند؟

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 384

عشقبازان چو جلای نظر پاک دهندمنصب برق جهانسوز به خاشاک دهند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 385

داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهندگوهری را که عزیزست به گنجینه نهند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 386

دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بودمشک این نافه سراسر جگر سوخته بود

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 387

می خرامید و صبوح از می بی غش زده بودلاله ای بود که سر از دل آتش زده بود

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 388

پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بودهر شکاف از دل چاکم لب خندانی بود

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 389

(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 390

چون لاله هر که باده حمرا نمی زندجوش نشاط چون خم صهبا نمی زند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 391

دم گرچه پیش آینه عالم نمی‌زندآیینه پیش عارض او دم نمی‌زند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 392

ماه از حجاب روی تو پروین عرق کندآیینه را شکوه جمال تو شق کند

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 393

تا چند رخ ز باده کسی لاله گون کند؟تا کی کسی شناه به دریای خون کند؟

Саиб Тебризи1 мин

Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.