Саиб Тебризи: Короткие
ترا که چتر زراندود آفتاب بودهلال عید به اندازه رکاب بود
Отдельное стихотворение 369ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بودنظر به قامت رعنای او پیاده بود
Отдельное стихотворение 370به تیغ هر که شود کشته پایدار شودرسد چو قطره به دریا یکی هزار شود
Отдельное стихотворение 372محنت مردم آزاده فزونتر باشدبار دل لازمه سرو و صنوبر باشد
Отдельное стихотворение 373فیض در دامن صحرای جنون می باشدخاک این بادیه آغشته به خون می باشد
Отдельное стихотворение 374آب بر آتش هر بی سر و پا افشاندچون رسد نوبت ما، دست به ما افشاند
Отдельное стихотворение 375ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اندغافل از جنت دربسته خلوت شده اند
Отдельное стихотворение 376سرزلف سخن آن روز به دستم دادندکه به هر مو چو سر زلف شکستم دادند
Отдельное стихотворение 378دل چو آرایش مژگان تر خویش کندداغ را آینه دار جگر خویش کند
Отдельное стихотворение 379عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟پیش خورشید صف آرایی شبنم چه کند؟
Отдельное стихотворение 380آه را یاد سر زلف تو پیچیده کندفکر را شیوه رفتار تو سنجیده کند
Отдельное стихотворение 381خلد تسخیر دل اهل محبت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Отдельное стихотворение 382باده ای را نپرستم که خرابم نکندگرد آن شمع نگردم که کبابم نکند
Отдельное стихотворение 383عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنندشکوه خود چه ضرورست که اظهار کنند؟
Отдельное стихотворение 384عشقبازان چو جلای نظر پاک دهندمنصب برق جهانسوز به خاشاک دهند
Отдельное стихотворение 385داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهندگوهری را که عزیزست به گنجینه نهند
Отдельное стихотворение 386دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بودمشک این نافه سراسر جگر سوخته بود
Отдельное стихотворение 387می خرامید و صبوح از می بی غش زده بودلاله ای بود که سر از دل آتش زده بود
Отдельное стихотворение 388پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بودهر شکاف از دل چاکم لب خندانی بود
Отдельное стихотворение 389(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)
Отдельное стихотворение 390چون لاله هر که باده حمرا نمی زندجوش نشاط چون خم صهبا نمی زند
Отдельное стихотворение 391دم گرچه پیش آینه عالم نمیزندآیینه پیش عارض او دم نمیزند
Отдельное стихотворение 392ماه از حجاب روی تو پروین عرق کندآیینه را شکوه جمال تو شق کند
Отдельное стихотворение 393تا چند رخ ز باده کسی لاله گون کند؟تا کی کسی شناه به دریای خون کند؟
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.