Отдельное стихотворение 272

به کوی عشق زاهد دشمن ناموس می گردداگر زاغ آید اینجا غیرت طاوس می گردد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 273

به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گرددخزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 274

کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می‌گرددبه دریا سیل الوان چون رسد یکرنگ می‌گردد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 275

زمین خشک، گلزار از می گلفام می‌گرددفلک بر مدعا گردش کند چون جام می‌گردد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 276

(جنون از نشئه هشیاری من ننگ می‌گیردز نور توبه‌ام آیینه دل زنگ می‌گیرد)

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 277

قضا تا نسخه کفر از خط جانانه می گیردجنون هم سر خط داغ از من دیوانه می گیرد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 278

ز فکر قامتی در دل خرامان شعله ای دارمکه استغنا به صد شمع تجلی می توانم زد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 279

نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازدکه مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 280

کسی را از بزرگان می رسد نخوت به درویشانکه بر مبلغ فزاید از تواضع آنچه کم سازد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 281

نفس را یاد رویش شعله بی باک می سازدنسیم زلفش از دل سینه ها را پاک می سازد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 282

تماشای تو از دل سینه‌ها را پاک می‌سازدشکرخند تو جان‌ها را گریبان چاک می‌سازد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 283

نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازدکه سوهان تیغ ناهموار را آیینه می سازد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 284

بدآموز قفس در آشیان مسکن نمی سازدز چشم افتاده دام تو با گلشن نمی سازد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 285

نه لاله (است) این که پای بیستون را در حنا دارددل سنگ از برای ماتم فرهاد می سوزد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 286

که می گفت از دل یاقوت دود عنبرین خیزد؟خطی چون نیش زنبوران ز جوی انگبین خیزد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 287

صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزدلبش بیهوشدارو در شراب ناب می ریزد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 288

کشد در خاک و خونم گر غباری در من آویزدز پا افتم اگر خاری مرا در دامن آویزد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 289

ز دندان ریختن حرص کهنسالان فزونتر شدلب پرشکوه گردد چون صدف خالی ز گوهر شد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 290

ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشدازین گلشن گل آن چیند که دستش زیر سر باشد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 291

جهان را تار و پود هستی از موج خطر باشدکف این بحر خون آشام از مغز گهر باشد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 292

رهین منت درمان شدن آسان نمی باشدطلای بی غشی چون درد بی درمان نمی باشد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 293

چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشدکه عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 294

همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلتدنگردد رشته تر چندان که در آب گهر غلتد

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 295

گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالدزبان لاف را بر خاک، شمع انجمن مالد

Саиб Тебризи1 мин

Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.