Саиб Тебризи: Короткие
حقپرستانی که از عشق خدا دم میزنندگام اول پشت پا بر هر دو عالم میزنند
Отдельное стихотворение 249یکه تازان جنون چون روی در هامون کنندخاکها در کاسه بی ظرفی مجنون کنند
Отдельное стихотворение 250چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بودشوق در راه است تا منزل به جای خود بود
Отдельное стихотворение 251یاد ایامی که رویش را بهار شرم بودبا حیا هنگامه نظاره او گرم بود
Отдельное стихотворение 252چشم من دایم سپند آتش رخساره بودچون شرر تا چشم وا کردم دلم آواره بود
Отдельное стихотворение 253شمع دل را روشنی در وقت خاموشی بودراحتی گر هست در خواب فراموشی بود
Отдельное стихотворение 254در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رودخانه چون شد تنگ، صاحبخانه بیرون می رود
Отдельное стихотворение 255بی تو گر ساغر زنم خون در رگم نشتر شودبی دم تیغت اگر آبی خورم خنجر شود
Отдельное стихотворение 256دل سیاه ارباب غیرت را ز منت میشودشمع ما خاموش از دست حمایت میشود
Отдельное стихотворение 257گنج در ویرانه من مار ارقم میشودزعفران در سینه من ریشه غم میشود
Отдельное стихотворение 258کی دلِ دیوانهٔ من رام آهو میشود؟صحبت من قال از چشم سخنگو میشود
Отдельное стихотворение 259عافیت می خواهم از گردون، ملالم می دهدخوشدلی می جویم از اختر، وبالم می دهد
Отдельное стихотворение 260عشوه ها از طالع ناساز می باید کشیدبا کمال بی نیازی ناز می باید کشید
Отдельное стихотворение 261آنچه آن روی لطیف از سایه مژگان کشیدکی عذار ماه مصر از سیلی اخوان کشید؟
Отдельное стихотворение 262خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنیدکاسه را فربه کنید و کیسه را لاغر کنید
Отдельное стихотворение 263گل نشکفته من در چمن هرگز نمیخوابدبه شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمیخوابد
Отдельное стихотворение 264خیال زلف او در دیده خونبار می زیبدخرام موج در دامان دریا بار می زیبد
Отдельное стихотворение 265ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتدز آه صبح، خورشید از هوای خود نمی افتد
Отдельное стихотворение 266مصفا چون شود دل در غبار تن نمیگنجدکه چون شد صیقلی آیینه در گلخن نمیگنجد
Отдельное стихотворение 267شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد
Отдельное стихотворение 268ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچدز روزن در مصیبت خانه ما دود می پیچد
Отдельное стихотворение 269امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!
Отдельное стихотворение 270چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گرددنشیند هر که با من یک نفس همدرد می گردد
Отдельное стихотворение 271ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گرددخجل خورشید از خود چون چراغ روز می گردد
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.