به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گردد
به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گرددخزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد
چراغی را که روغن می کشد دودی نمی باشدندارد آه حسرت هر که شادی مرگ می گردد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/saib-perakende-273
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение