Короткие
دلدار مرا در غم و اندوه بکاستیک روز برم به مهر ننشست و نخاست
Рубаи 10قدش به درخت سرو میماند راستزلفش به رسن، که پای بند دل ماست
Рубаи 11با روی تو آفتاب صافی تیره استبا لعل لبت شراب صافی تیره است
Рубаи 12جانا، تو به حسن اگر نلافی پیداستکندر دهنت موی شکافی پیداست
Рубаи 13کی دست رسد بدان بلندی که تراست؟یا فکر به آن چونی و چندی که تراست؟
Рубаи 14جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟
Рубаи 15یارب، تو بدین قوت سهلی که مراستوین کوتهی مدت مهلی که مراست
Рубаи 16ای دوست، کنون که بوی گل حامی ماستزاهد بودن موجب بدنامی ماست
Рубаи 17خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماستزلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست
Рубаи 18از لعل تو کام دل و جان نتوان خواستفاشش نتوان گفت و نهان نتوان خواست
Рубаи 19در سینه ز دست دل جگر تابیهاستدر دیده ز تاب سینه بیخوابیهاست
Рубаи 20غافل مشو، ای دل، که نیازم با تستپوشیده هزارگونه رازم با تست
Рубаи 21خالی که به شیوه پای بست لب تستهمچون دلم آشفته و مست لب تست
Рубаи 22اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟وین هم که بگفتی و شنیدی هیچست؟
Рубаи 23آتش تپش از جان به تابم بردستدود از دل خستهٔ خرابم بر دست
Рубаи 24ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دستنابوده زبود این و آن هیچ به دست
Рубаи 25زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادستاز وی دل عالمی به بند افتادست
Рубаи 26حسنی که تو، ای نگار، داری بردستآن نقش چرا همی نگاری بردست؟
Рубаи 27ابر آن نکند که این جلب زن کردستببر آن نکند که این جلب زن کردست
Рубаи 28شاهی ز غلام خویش یاد آوردستما را به سلام خویش یاد آوردست
Рубаи 29کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدستتا در دل او مهر تو آتش نزدست
Рубаи 30رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرستبویی ز دو زلف مشکبارم بفرست
Рубаи 31زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشستقد تو اگر نشست، اگر خاست خوشست
Рубаи 32بر سبزه نشست میپرستان چه خوشست!بر گل نفس هزاردستان چه خوشست!
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.