Короткие
ما را تو چنین ز دل بر آری نیکستوانگه بدو زلف خود سپاری نیکست
Рубаи 34بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگستآن خال تو دانی به کدامین رنگست؟
Рубаи 35دل بندهٔ بوی عنبر آمیز گلستجان چاکر عارض دلاویز گلست
Рубаи 36رویت، که به خوبی گل خندان منستآرامگهش دل چو زندان منست
Рубаи 37جانا، دلم از فراق رویت خونستچشمم ز غمت چو چشمهٔ جیحونست
Рубаи 38زلفت چو شب و چهره چو روزی نیکوستمن روز و شبت ز بهر آن دارم دوست
Рубаи 39مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوستسر جملهٔ هر غلغله و دمدمه اوست
Рубаи 40ای آنکه ترا قوت هر بیشی هستبنگر به دلم، که اندکش ریشی هست
Рубаи 41با ما دمش ار به مهر یکتاست بهستسیب زنخش چو در کف ماست بهست
Рубаи 42دلدار چو در سینه دل نرم نداشتآزرد مرا و هیچ آزرم نداشت
Рубаи 43ای طلعتِ نور گسترت بدرِ بهشتبشکسته سرای حَرَمَت قدرِ بهشت
Рубаи 44باد سحری چو غنچه را لب بشکافتنور رخ گل روی چو خورشید بتافت
Рубаи 45دل در غم او بکاست، میباید گفتاین واقعه از کجاست؟ میباید گفت
Рубаи 46با یار ز نیک و بد نمیباید گفتهر شب بیتی دو صد نمیباید گفت
Рубаи 47شد درد بر پای فلک فرسایتتا عرضه کند سختی خود بر رایت
Рубаи 48ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچوین خواجگی و میری و شاهی همه هیچ
Рубаи 49بنمود بمن یار میان، یعنی هیچدر پاش فگندم دل و جان، یعنی هیچ
Рубаи 50دل بندهٔ بند سنبل پست تو باد!جان شیفتهٔ دو نرگس مست تو باد!
Рубаи 51صد را، رخت از هیچ الم زرد مباد!بر روی تو از هیچ غمی گرد مباد!
Рубаи 52شمع از دل سوزنده خبر خواهد دادوین آتش اندرون به در خواهد داد
Рубаи 53گل را، که صبا، مرغصفت بال گشادگفتی که: منجم ورق فال گشاد
Рубаи 54خورشید که خاک ازو چو زر میگردداز شوق رخ تو دربهدر میگردد
Рубаи 55بر نطع تو اسب شیرکاری گرددفرزین تو پیل کارزاری گردد
Рубаи 56شطرنج تو ما را به شط رنج سپردلجلاج لجاج با تو نتواند برد
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.