Короткие
یکی صد شد ز گلچین برگ عشرت گلشن ما راحمایت کرد مور از برق آفت خرمن ما را
Отдельное стихотворение 17فروغ عارضت پروانه سازد شمع بالین راپر پرواز گردد چشم شوخت خواب سنگین را
Отдельное стихотворение 18به خودسازی بدل کن ای سیه دل خانه سازی راکه جز گرد کدورت نیست حاصل خاکبازی را
Отдельное стихотворение 19ز هجران که دارد لاله داغی دلسیاهی را؟غزال دشت از چشم که دارد خوش نگاهی را؟
Отдельное стихотворение 20نگه دارد خدا آن سیمتن را از گزند ما!که اخگر در گریبان دارد آتش از سپند ما
Отдельное стихотворение 21بزم عشق است میا از در عادت به درونشیوه مردم بیگانه سلام است اینجا
Отдельное стихотворение 22جان من رفتن ازین سینه بی کینه چرا؟روی گردان شدن از صحبت آیینه چرا؟
Отдельное стихотворение 23گل روی تو چو شبنم نگران ساخت مراخار در پیرهن چشم تر انداخت مرا
Отдельное стихотворение 24نه چنان تنگ گرفته است دل تنگ مراکه برآرد ز کدورت می گلرنگ مرا
Отдельное стихотворение 25تا به کی دور بود سایه ابراز سر ما؟خشک باشد لب ما چون جگر ساغر ما
Отдельное стихотворение 26رخنه در سنگ کند ناخن اندیشه ماپنجه در پنجه الماس کند تیشه ما
Отдельное стихотворение 27صیقلی می شود از زخم زبان سینه مادم شمشیر بود صیقل آیینه ما
Отдельное стихотворение 28رنگ بر روی گل آید ز وفاداری ماسرو بر خویش ببالد ز هواداری ما
Отдельное стихотворение 29زهی رخ تو نموداری از بهشت خدانهال قد تو برهان عالم بالا
Отдельное стихотворение 30(مده ز دست درین فصل جام صهبا راکه موج لاله به می شست روی صحرا را)
Отдельное стихотворение 31اسیر ساخت به یک خنده نهان ما راگشاده رویی گل کرد باغبان ما را
Отдельное стихотворение 32در زیر بار مهره گل نیست دست ماز اشک تاک سبحه کند می پرست ما
Отдельное стихотворение 33غافل مشو ز رتبه شوق بلند مااز ساق عرش (حلقه) رباید کمند ما
Отдельное стихотворение 34قانع به جرعه نیست لب میگسار مامیخانه را به آب رساند خمار ما
Отдельное стихотворение 35تا کی به شعله ای نزند جوش داغ ما؟پیش از فتیله چند بسوزد چراغ ما؟
Отдельное стихотворение 36(مردانه ازین خرقه سالوس برون آزن نیستی، از پرده ناموس برون آ)
Отдельное стихотворение 37از نغمه عشاق چه ذوق اهل هوس را؟از ناله بلبل چه خبر چوب قفس را؟
Отдельное стихотворение 38بلبل به ثنای تو گشوده است زبان راگل غنچه به پابوس تو کرده است دهان را
Отдельное стихотворение 39هر نگه صد کاسه خون می خوردتا به مژگان می رساند خویش را
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.