Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان
Отдельное стихотворение 603ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن
Отдельное стихотворение 604دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن
Отдельное стихотворение 605برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او
Отдельное стихотворение 606نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او
Отдельное стихотворение 607عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
Отдельное стихотворение 608می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو
Отдельное стихотворение 609ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو
Отдельное стихотворение 610ای صبا احوال ما با پاسبان او بگواشتیاق سجده را با آستان او بگو
Отдельное стихотворение 611مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟
Отдельное стихотворение 612قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو
Отдельное стихотворение 613یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او
Отдельное стихотворение 614اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
Отдельное стихотворение 616به کویش مشت خاکی می فرستمپیام دردناکی می فرستم
Отдельное стихотворение 617گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختناز چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
Отдельное стихотворение 618مردم از افسردگی ای بخت چشمی باز کنگریه را آگاه گردان، ناله را آواز کن
Отдельное стихотворение 619درگذشت از خاکساری دشمن از آزار منشد حصار عافیت کوتاهی دیوار من
Отдельное стихотворение 620از نصیحت دم مزن با خاطر افگار منکز دوای تلخ بدخوتر شود بیمار من
Отдельное стихотворение 621خیره گردد دیده صبح از جلای داغ منداغ دارد مهر تابان را صفای داغ من
Отдельное стихотворение 622نیست غیری در حریم دیده نمناک مننام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من
Отдельное стихотворение 623منقلب گشته است از دور فلک احوال منضعف پیری در جوانی کرده استقبال من
Отдельное стихотворение 624خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون
Отдельное стихотворение 625زبان شانه را از حرف زلفش کی توان بستن؟پریشان گوی را نتوان ز غمازی زبان بستن
Отдельное стихотворение 626ز رخسار تو خونها در دل گل می توان کردنز زلفت حلقه ها در گوش سنبل می توان کردن
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.