Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
کجا طی راه حق با جان غافل می توان کردن؟به پای خفته کی قطع منازل می توان کردن؟
Отдельное стихотворение 628به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدنکه بی شرمی است گل در پیش چشم باغبان چیدن
Отдельное стихотворение 629بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
Отдельное стихотворение 630نمی آیی، نمی خوانی، نمی جویی خبر از منخدا ناکرده در دل رنجشی داری مگر از من؟
Отдельное стихотворение 631به فکر از عقده افلاک نتوان کرد سر بیرونچرا در بیضه آرد مرغ زیرک بال و پر بیرون؟
Отдельное стихотворение 632راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرونگل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون
Отдельное стихотворение 633نگه از چشم کبود تو چه خوش می آیدیوسف از نیل به این آب نیاید بیرون
Отдельное стихотворение 634ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن
Отдельное стихотворение 635خوش است چاشنی سود در زیان دیدنرخ بهار در آیینه خزان دیدن
Отдельное стихотворение 636رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو
Отдельное стихотворение 637ای غنچه زر خرید گلستان بوی توخورشید خانه زاد شبستان موی تو
Отдельное стихотворение 638در مجلس شراب رخ شرمگین مجواز جویبار شعله گل کاغذین مجو
Отдельное стихотворение 639می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاهنور می بارد ز روی آفتاب صبحگاه
Отдельное стихотворение 640چه شیرینی است با لبهای آن شیرین پسر یاربکه پیغام زبانی را کند مکتوب سربسته!
Отдельное стихотворение 641دستی که ریزشی نکند زیر خشت بهاز کعبه ای که فیض نبخشد کنشت به
Отдельное стихотворение 642از عرق رخسار گلگون را گلستان کردهایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کردهای
Отдельное стихотворение 643پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنیمی توانی رام لیلی را ز استغنا کنی
Отдельное стихотворение 644با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی
Отдельное стихотворение 645ازان رخسار حیرت آفرین تا پرده واکردیمرا چون دیده قربانیان بی مدعا کردی
Отдельное стихотворение 646ندارد حسن خط چون من غلام حلقه در گوشیندارد صفحه دوران چو من عاشق بناگوشی
Отдельное стихотворение 647دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانیبود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی
Отдельное стихотворение 648عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Отдельное стихотворение 649بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Отдельное стихотворение 650از کجی ناخنه دیده انور گردیراست شو راست که سرو لب کوثر گردی
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.