Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
با سیه چشمان بود بزم می گلگون منساغر از ناف غزالان می زند مجنون من
Газель 6118گر نخارد ناخن مرغان سر مجنون منکیست پردازد به جسم لاغر مجنون من؟
Газель 6119پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من
Газель 612ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرابه باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا
Газель 6120اهل معنی گرچه خاموشند از تحسین منغوطه در خون می زنند از معنی رنگین من
Газель 6121عشقبازی بود دایم در جهان آیین منچون سمندر بود از آتش بستر و بالین من
Газель 6122می کند در پرده دل سیر دایم آه منتا کسی واقف نگردد از غم جانکاه من
Газель 6123چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من
Газель 6124بس که دارد ناتوانی ریشه در اعضای منسایه همچون دام می پیچد به دست و پای من
Газель 6125بس که شبها چین غم می چیند از ابروی منموج جوهر می زند آیینه زانوی من
Газель 6126می زند از گریه موج خوشدلی ابروی منآب چون شمشیر جوهر می شود در جوی من
Газель 6127آن که ننشیند کنون از ناز در پهلوی منتکیه گاهش بود در مستی سر زانوی من
Газель 6128بر رخ کس نیست رنگ وحدتی در انجمنبه که دارم با دل خود خلوتی در انجمن
Газель 6129کی به سنگ از مغز مجنون می رود سودا برون؟چون برد انجم سیاهی از دل شبها برون؟
Газель 613به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرادماغ دشمنی روزگار نیست مرا
Газель 6130عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برونروی نورانی ز زیر ابر ماه آرد برون
Газель 6131ناله را درد از دل افگار می آرد برونزخم ناخن نغمه را از تار می آرد برون
Газель 6132ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون
Газель 6133خط سر از خال لب جانانه می آرد برونحسن گیرا دام را از دانه می آرد برون
Газель 6134جان به صد داغ از تن خاکی سرشت آمد برونجغد ازین ویرانه طاوس بهشت آمد برون
Газель 6135دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برونصبح چون گردید روشن، آفتاب آید برون
Газель 6136حرف پوچی کز دهان اهل لاف آید برونتیغ چو بینی است کز جهل از غلاف آید برون
Газель 6137شمع را شب تیغ روشن از نیام آید بروناز سیاهی اختر پروانه شام آید برون
Газель 6138نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید بروناز تنور سرد هیهات است نان آید برون
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.