Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده استچو خضر غوطه به سر چشمه بقا زده است
Газель 1754رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است
Газель 1755به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده استبه یک پیاده کسی لشکری بهم نزده است
Газель 1756چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟که شرم تشنه به خون نگاه ما شده است
Газель 1757جهان ز عکس رخ آن یگانه پر شده استمثال واحد و آیینه خانه پر شده است
Газель 1758هنوز خنده ازان لب بدر نیامده استنمک به پرسش داغ جگر نیامده است
Газель 1759کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟که آتش از عرق شرم، آب گردیده است
Газель 176خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرابالش پر می شود سنگی که شد بالین مرا
Газель 1760به دوست نامه نوشتن، شعار بیگانه استبه شمع، نامه پروانه بال پروانه است
Газель 1761خط تو چهره گشای بهار آینه استتبسمت گل جیب و کنار آینه است
Газель 1762ز موج لاله و گل باغ عالم آبی استپی کشیدن دل هر بنفشه قلابی است
Газель 1763ز یار لطف نهان خواستن فزون طلبی استکه دل زیاده برد خنده ای که زیر لبی است
Газель 1764عمارتی که نگردد خراب، همواری استگلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است
Газель 1765به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری استکه حسن چهره بدیهی و حسن خط نظری است
Газель 1766درین جهان که سرانجام خانه پردازی استعمارتی که به جای خودست خودسازی است
Газель 1767میی که درد ندارد صفای درویشی استگلی که رنگ نبازد لقای درویشی است
Газель 1768شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است
Газель 1769مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است
Газель 177شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا
Газель 1770چراغ صبح و دم مستعار هر دو یکی استبقای خرده جان و شرار هر دو یکی است
Газель 1771ازان مرا شب و روز سیاه هر دو یکی استکه با غرور تو، آه و نگاه هر دو یکی است
Газель 1772فضای دشت ز خونین دلان گلستانی استز خود برآ که عجب دامن بیابانی است
Газель 1773سفر نکردن ازان کشور از گرانجانی استکه مرگی دل و قحط غذای روحانی است
Газель 1774ز اشک، دیده تاریک شمع نورانی استدهان پسته پر از خون دل ز خندانی است
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.