Саиб Тебризи: Эпоха Сефевидов
ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیستقضا کنند نمازی که آن ریایی نیست!
Газель 182جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرااز پی تغییرِ بالین است بیداری مرا
Газель 1820میان خوی تو و رحم آشنایی نیستوگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست
Газель 1821ز دام سوختگان عشق را رهایی نیستز لفظ، معنی بیگانه را جدایی نیست
Газель 1822وفا طمع ز گل بیوفا نباید داشتز رنگ و بوی، امید بقا نباید داشت
Газель 1823ملامت از دل بیباک من فغان برداشتز سخت جانی من سنگ الامان برداشت
Газель 1824ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشتچو غنچه از گره خود گرهگشا می داشت
Газель 1825به این نشاط که دل سر به تیغ یار گذاشتکدام تشنه، لب خود به جویبار گذاشت؟
Газель 1826عنان دل ز من آن دلربا گرفت و گذاشتچو دلپذیر نبودش چرا گرفت و گذاشت
Газель 1827مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشتمرا که مست و خرابم چه کعبه و چه کنشت
Газель 1828هزار حیف که دوران خط یار گذشتشکست رنگ گل و حسن نوبهار گذشت
Газель 1829ز من مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشتکه روز من به شتاب شب وصال گذشت
Газель 183تر نسازد گریه های ابر نیسانی مراجوهر دیگر بود در گوهرافشانی مرا
Газель 1830خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت
Газель 1831کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت
Газель 1832ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشتکه خاک مشک تر و داغ لاله عنبر گشت
Газель 1833فغان که گرد سر او نمی توانم گشتچو زلف بر کمر او نمی توانم گشت
Газель 1834ره سخن به رخش خط عنبرافشان یافتفغان که طوطی از آیینه باز میدان یافت
Газель 1835ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافتز نیش، چاشنی نوش من بلندی یافت
Газель 1836نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت
Газель 1837ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفتشکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت
Газель 1838فغان که هستی من در ورق شماری رفتحیات من چو قلم در سیاه کاری رفت
Газель 1839اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفتچگونه از دلم ای دلنواز خواهی رفت؟
Газель 184نیست بر خاطر غباری از پریشانی مراجامه فتح است چون شمشیر عریانی مرا
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.