Эпоха Сефевидов
زبان مرغ می داند مگر گلکه دارد گوش بر فریاد بلبل
Газель 250تا خط سبز تو پیدا شده بر عارض آلعارضت ماه تمامیست میان دو هلال
Газель 251ناوکت پیراهنی پوشاند از خون بر تنمچاکها انداخت آب دیده در پیراهنم
Газель 252ندیده کام دل از کوی آن سیمین بدن رفتمبه سان لاله بر دل داغ حسرت زین چمن رفتم
Газель 253من که بیلالهرخی ساکن گلخن شدهامزآتش عشق چنین سوخته خرمن شدهام
Газель 254منم که بیتو گرفتار صد بلا شدهامبه صد بلا ز فراق تو مبتلا شدهام
Газель 255بسی بی داد در عشق از بتان سیمتن دیدمز بی داد بتان کافر نبیند آنچه من دیدم
Газель 256نفسی نیست تمنای تو بیرون ز سرمتو ز من بی خبری کی ز تو من بی خبرم
Газель 257بسی تاب از غم آن گیسوان پرشکن دیدمکه تا سر رشته وصلت بدست خویشتن دیدم
Газель 258نه مژگانست کز خونابه دل لالهگون کردمازان گل خار خاری داشتم از دل برون کردم
Газель 259نه از تیری که بر دل میزنی چندین فغان دارمسوی خود میکشی ای ناله از رشک کمان دارم
Газель 260اگر میرم نخواهد کم شد آب چشم نمناکمبه هر سو چشمه ای ، خواهد روان شد از سرِ خاکم
Газель 261نه آنچنان شده محو خیال آن دهنمکه کس نشان ز وجودم دهد بجز سخنم
Газель 262در هستی بقفل نیستی بر خود چنان بستمکه فرقی نیست پیش هر که هست از نیست تا هستم
Газель 263به عزم طوف خاک درگهت از دیده پا کردمدویدم آن قدر کان خاک را چون توتیا کردم
Газель 264رحم بر زاری من یار ندارد چه کنمیار پروای من زار ندارد چه کنم
Газель 265جان را به لعل چون شکرت تا سپردهامدیدست لذتی که من از رشک مردهام
Газель 266چنان در دوستی دل بسته آن قد دلجویمکه جز من هر که او را دوست دارد دشمن اویم
Газель 267به دل مهر تو کردم نقش و چشم از غیر بر بستمدر آوردم درون خانه شمعی را و در بستم
Газель 268به یک جام لبالب آنچنان کن ساقیا مستمکه در شرعم نفرمایند حد شرب تا هستم
Газель 269گه جولان غبار انگیز از آن شد رخش جانانمکه زد دستی و گرد تن فشاند از دامن جانم
Газель 270درون خانه چشم آن صنم را تا در آوردمدر این خانه را از پاره های دل بر آوردم
Газель 271بنایی از حباب اشک چشم خون فشان کردمهوایت را درو از دیده مردم نهان کردم
Газель 272بی خط سبزت شبی هر جا که منزل داشتمتا سحر چون سبزه پا از رشک در گل داشتم
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.