Отдельное стихотворение 115

مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاستکمند وحدت من چارموجه دریاست

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 116

سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 117

ترا که پنبه گوش شعور سیماب استنفس کشیدن محشر فسانه خواب است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 118

زبان شانه درازست بر سر عالمبه این که خدمت زلف تو حق شمشادست

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 119

دل آرمیده بود گفتگو چو هموارستچمن صحیح بود تا نسیم بیمارست

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 120

ستاره سحر عشق چشم بیدارستغبار لشکر غم ناله شرربارست

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 121

ترا که خط بناگوش ابجد نازستچه وقت توبه حسن کرشمه پردازست؟

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 122

کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزستزمین هند به آن تیرگی شکرخیزست

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 123

تبسمی که دهد یار ازان دهن جان استمیی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 124

سخن بلند چو گردد به وحی مقرون استاتاقه سر مصحف کلام موزون است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 125

ز ناله ام در و بام قفس نگارین استز گریه ام چمن روزگار رنگین است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 126

هزار گرگ هوس در کمین عصمت توستچه وقت رفتن صحرا و سیر و صحبت توست؟

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 127

حیرتکده چشم مرا خواب ندیده استافتادگی اشک مرا آب ندیده است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 128

بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی استهر حلقه پی رفتن حسن تو رکابی است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 129

اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی استکآبادی این طایفه موقوف خرابی است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 130

ارباب همم را چه غم از بی پر و بالی است؟بال و پر این طایفه از همت عالی است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 131

جز گوشه میخانه مرا جای دگر نیستچون خم ز خرابات مرا پای سفر نیست

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 132

جز نام تو بر لوح دلم هیچ رقم نیستدر نامه ما یک سر مو سهو قلم نیست

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 133

ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیستروزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 134

در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیستدر عالم حیرت ز تماشا خبری نیست

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 135

هر کس طمع روی دل از مردم خس داشتامید شکرخند گل از چاک قفس داشت

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 136

زاهدان را گوشه خلوت بس استعارفان را نشأه وحدت بس است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 137

ای دل بی درد، آزادی بس استاین همه آزار ما دادی بس است

Саиб Тебризи1 мин
Отдельное стихотворение 138

در چشم پاکبازان آن دلنواز پیداستآیینه صاف چون شد آیینه ساز پیداست

Саиб Тебризи1 мин

Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.