Эпоха Сефевидов
پا چو مجنون جمع اگر در دامن صحرا کنیمی توانی رام لیلی را ز استغنا کنی
Отдельное стихотворение 573با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی
Отдельное стихотворение 574ازان رخسار حیرت آفرین تا پرده واکردیمرا چون دیده قربانیان بی مدعا کردی
Отдельное стихотворение 575ندارد حسن خط چون من غلام حلقه در گوشیندارد صفحه دوران چو من عاشق بناگوشی
Отдельное стихотворение 576دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانیبود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی
Отдельное стихотворение 577عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Отдельное стихотворение 578بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Отдельное стихотворение 579از کجی ناخنه دیده انور گردیراست شو راست که سرو لب کوثر گردی
Отдельное стихотворение 580از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
Отдельное стихотворение 581کند چه نشو و نما دانه زمین گیریکه در گذار ندیده است ابر تصویری
Отдельное стихотворение 582زهی نگاه تو با فتنه گرم همدوشیبه دور خط تو خورشید در سیه پوشی
Отдельное стихотворение 583ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی
Отдельное стихотворение 584غافل ز سیر عالم انوار مانده ایدر عقده بزرگی دستار مانده ای
Отдельное стихотворение 585در گریه چشم افشک فشان را ندیده ایفصل بهار لاله ستان را ندیده ای
Отдельное стихотворение 586آسوده ای که لطف نمایان ندیده ایآن سینه را ز چاک گریبان ندیده ای
Отдельное стихотворение 587زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟این خار خشک را به گلستان چه می بری
Отдельное стихотворение 588ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشیاز خنده تو شور قیامت نمکچشی
Отдельное стихотворение 589صبر مرا حواله به سیماب می کنیدلداری سفینه به گرداب می کنی
Отдельное стихотворение 590محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی
Отдельное стихотворение 591مرا چون نیست طالع ز آشناییهمان بهتر که سازم با جدایی
Отдельное стихотворение 592باز رنگت شکسته است امروزتا کجا رنگ عشق ریخته ای
Отдельное стихотворение 593تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی
Отдельное стихотворение 594نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایینشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی
Отдельное стихотворение 595بهار می گذرد، سیر گلستانی کنبه آشیان چه فرو رفته ای، فغانی کن
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.