Эпоха Сефевидов
به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
Отдельное стихотворение 597یکی هزار شد از عشق ناتمامی منز آفتاب قیامت فزود خامی من
Отдельное стихотворение 598ختم است بر خرام تو راه نظر زدنچون آه صبحگاه به قلب جگر زدن
Отдельное стихотворение 599اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن
Отдельное стихотворение 600خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Отдельное стихотворение 601تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من
Отдельное стихотворение 602هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان
Отдельное стихотворение 603ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن
Отдельное стихотворение 604دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن
Отдельное стихотворение 605برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او
Отдельное стихотворение 606نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او
Отдельное стихотворение 607عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
Отдельное стихотворение 608می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو
Отдельное стихотворение 609ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو
Отдельное стихотворение 610ای صبا احوال ما با پاسبان او بگواشتیاق سجده را با آستان او بگو
Отдельное стихотворение 611مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟
Отдельное стихотворение 612قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو
Отдельное стихотворение 613یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او
Отдельное стихотворение 614اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
Отдельное стихотворение 616به کویش مشت خاکی می فرستمپیام دردناکی می فرستم
Отдельное стихотворение 617گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختناز چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
Отдельное стихотворение 618مردم از افسردگی ای بخت چشمی باز کنگریه را آگاه گردان، ناله را آواز کن
Отдельное стихотворение 619درگذشت از خاکساری دشمن از آزار منشد حصار عافیت کوتاهی دیوار من
Отдельное стихотворение 620از نصیحت دم مزن با خاطر افگار منکز دوای تلخ بدخوتر شود بیمار من
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.