Сельджукская эпоха
انگشتری عدل تو ای دشمن بندشد پره نردبان بر این چرخ بلند
Рубайят, 80منگر به زمین که خاک و آبت بیندمنگر به فلک که آفتابت بیند
Рубайят, 81شوی زن نوجوان اگر پیر بودتا پیر شود همیشه دلگیر بود
Рубаи 82مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهدوز تو، صنما، بریدنم دل ندهد
Рубаи 83هر شب دل من چنان بسوزددر ناله او جهان بسوزد
Рубаи 84ای لعل تو تا لاله بستان بهاربادام توام، ز آب رزان داده خمار
Рубаи 85ای «پور خطیب گنجه» پندی بپذیربر تخت طرب نشین به کف ساغر گیر
Рубаи 86آهیخت پریر، لاله ز آتش خنجردی نیلوفر، فکند بر آب سپر
Рубаи 87نسرین تو زد پریر بر من آذردی باد ز سنبلت، مرا داد خبر
Рубаи 88زد لاله پریر در نشابور آذردی بر زد از آب مرو نیلوفر سر
Рубаи 89چندان بکنم ترا من ای طرفه پسرخدمت که مگر رحم کنی بر چاکر
Рубайят, 89خطت چو بنفشه از گل آورد پدیدآورد خطی که بر سر ماه کشید
Рубаи 90دلدار کله دوز من از روی هوسمیدوخت کلاهی ز نسیج اطلس
Рубайят, 90بس غصه که از چشمهٔ نوش تو رسیدتا دست من امروز به دوش تو رسید
Рубаи 91در رهگذری فتاده دیدم مستشدر پاش فتادم و گرفتم دستش
Рубаи 92ای عقرب زلفت زده بر جانم نیشتیر قد تو مرا برآورده ز کیش
Рубайят, 92جانا تو ز دیده اشک بیهوده مباردلتنگی من بس است دل تنگ مدار
Рубаи 93آن تازه گلم من که نباشد خارشبا بلبل خوشگوی بود غمخوارش
Рубайят, 93گر بت رخ توست بتپرستی خوشترور باده ز جام توست مستی خوشتر
Рубаи 94دارم گه و بیگه ز که و مه کم و بیشنفع و ضرر و خیر ز بیگانه و خویش
Рубаи 95فصّاد جهود بد رگ کافر کیشآن کند زبان که تند دارد سر نیش
Рубайят, 95از من صنما قرار مستان آخرمشکن به جفا و جور پیمان آخر
Рубаи 96در بستان دوش از غم و شیون خویشمیگشتم و میگریستم بر تن خویش
Рубаи 97جز زهره که را زهره که بوسد دستشجز یاره که را یاره که گیرد دستش
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.