Хагани Ширвани: О родине
کسی که از پس احمد روا بود مرسلبزرگوار امیر امام خاقانی است
Кыта 93چو خاک سیه را دهی آب روشنبه سالی گلی بردهد بوستانت
Кыта 105چون زمان، عهد سنائی درنوشتآسمان چون من سخن گستر بزاد
Кыта 145هرکه را غره کرد دولت نیزغدر آن دولتش هلاک رساند
Кыта 243پسر داشتم چون بلند آفتابیز ناگه به تاری مغاکش سپردم
Кыта 252رفیقا شناسی که من ز اهل شرواننه از بیم جان در شما میگریزم
Кыта 286شب رحیل چو کردم وداع شروان رادریغ حاصل من بود و درد حصهٔ من
Кыта 297زری که نقد جوانی است گم شد از کف عمردر این سراچهٔ خاکی که دل خرابم ازو
Арабское стихотворение 8رضع الموالی غیاث الخلق طراسیحمی الخلق عن سخط الرفیع
Касыда 2کار من بالا نمیگیرد در این شیب بلادر مضیق حادثاتم بستهٔ بند عنا
Касыда 44عارضهٔ تازه بین که رخ به من آورددرد کهن بارگیر خویشتن آورد
Касыда 115کو دلی کانده کسارم بود و بساز جهان زو بودهام خشنود و بس
Рубаи 12سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آببار همه خار و خس کشیدیم چو آب
Рубаи 175ای نام تو در شهر به خوبی مشهوروصل تو تمنای هزاران مهجور
Рубаи 188خود را مپسند دل پسند همه باشنقصان بپذیر و سودمند همه باش
Рубаи 204از آتش عشق آب دهانم همه سالدر آب چو آتش به فغانم همه سال
Рубаи 248گر هیچ به بندگیت درخور باشمدر شهر تو سال و مه مجاور باشم
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.