Балаш Азероглу: О родине
Sənət meydanına qədəm qoyuram,Qoy sözüm güc alsın elimdən mənim.
BuludlarYenə ağ çalmalı Kəpəzin üstdə,Çətir tək durmusuz, qara buludlar,
MəniƏlvan çiçəkləri ətir qoxulu,Yaşıl çəmənləri səhər yuxulu.
Dodaqları qurumuşDodaqları qurumuşSusuz bir torpağam mən,
Sən, ey sariban...Vətən torpağında lalə dərənlər,Sanın lalə üstdə qara xal məni.
Süleyman RüstəməSəni hər görəndə uçur xəyalım,Yadıma ən gözəl bir dövran gəlir.
QaradağZirvəsindən bulud keçər qatarla,Sal daşlardan qartal uçar vüqarla.
DağlarYenə sizi gördüm, könül tərlanıVətən dağlarına uçdu, a dağlar.
Şeyx Səfi məqbərəsiQədim Ərdəbilin sinəsi üstdə,Günbəzi qızılı bir məqbərə var.
Gəlin, dostlar, gəlinGəlin, vətəndaşlar, gəlin, a dostlar,Şairin sizlərə şad xəbəri var.
SəttarxanBu şeir 1946-cı ildə Təbrizdə “Şairlər məclisi”nin*təşkil etdiyi müsabiqədə ikinci dərəcəli mükafata*
Vətən məhəbbətiMən hicranla dolu ömür sürmüşəm,Min əzab çəkmişəm, min qəm görmüşəm.
Yadıma düşdüAşıq, qış qurtardı, il təzələndi,Təbrizin baharı yadıma düşdü.
Necə tale məni etmiş dəNecə tale məni etmiş də pərişan sənsiz,Qalmışam həsrət ilə gözləri giryan sənsiz.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.