Сабир Рустамханлы: О родине
Müqəddəs adətlər ucaldır məni,Mən onun eşqiylə yaşayam gərək.
YollarımızAzərbaycan yollarının ilqarı dönməz,Qanadlanıb bir oymaqdan
Bir səsin gücüBir rəsmi məclisdə ana dilimizdə kəlmə kəsən olmadı. Təkcə təbrikə gələn uşaqlardan biri iki bənd şeir dedi...*Boynu qalstuklu körpə çiçəyim,
Yurdun bayrağıƏhməd Cavada*Yol ver yurdun bayrağına,
Bir müəlliməO kasıb oğlanı qaytardın geri,Kükrəyən bir çayın yolunu kəsdin.
Dağdan danışa bilmirəmHarda qaldı buz bulaqlar,Çağlayıb daşa bilmirəm,
Mən demədimXalqın ürək yanğıları daş əridir,Dağ oynadır könlündəki ağrı-acı,
Siz nə umursunuz bu gedişatdanBizi qananlardan bizi danan çox,Xırda oyunlarda xırdalanan çox,
Bu, adi millət deyilŞəhidlik ömrün tacı,şəhiddi baş tacımız,
Ayır biziYurdun sərvətini talayan alçaq!Onsuz da erməni talayır bizi.
AyrılıqAyrılığa nə var ki,Bir acı söz, ayrılıq.
Allah bu millətdən nə əsirgəyibAllah bu millətdən nə əsirgəyib?Yerin nəfəsiylə yanan odu var.
GileyGiley xəstəliyi bürüyüb bizi,Bu boyda məmləkət giley içində.
Üç addım yer ayır...Üç addım ayır, kənd qəbristanı,Günlərin birində qayıdacağam.
Mən sarvanamMən sarvanam – yol gedirəm,Karvanıma hürənə bax!
Sözünmü qalmışMənimlə ortada söz güləşdirmə,Haqdan danışmağa sözünmü qalmış?
SonBəlkə son bahardı, bəlkə son qışdı,Diz çöküb torpağa enməyim də son.
Xəbər gəlməz səhərimdənXəbər gəlməz səhərimdən,Yük tutmuşam kədərimdən,
Şairlərə borcumuzBəxtiyar Vahabzadəyə*Arazın tikanlı məftillərdən
Yazılmamış şeirlərimNeçə yazılmamış şeirlərimiAtdım meydanların izdihamına,
Bəxtiyar, ƏliAğdamda həlak olmuş uşaqlarla –*Qarabağ faciəsinin ilk şəhidlərinə*
Acı xatirəMillətə nə qədər dərs vermək olar?Dəli də dartınır: mənim sözüm var!
Qorxum qalmadıBu torpağa çoxdan bərişəhid məzarları əkilməyib
ZirehBu bağda çiçəklər açardı,Yerinə şəhid məzarları əkilib.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.