Müqəddəs adətlər
Müqəddəs adətlər ucaldır məni,Mən onun eşqiylə yaşayam gərək.Babam qarşılayıb neçə düşməniBir əlində qılınc, birində çörək.
Döyüşlər şənimi dünyaya yayıb,Bu aləm eşidib mənim səsimi,Dar gündə qızlar da qılıncqurşayıbVüqarlı, yenilməz igidlər kimi.
Sellərtək axışıb hər qış, hər baharDüşmən talayanda elin varını.Sərkərdə analar, igid analarYəhərdə doğublar övladlarını.
Dolansın qoy səsim çölü, çəməni,Qadını hər şeydən uca sayıblar.Qapıdan hiyləylə girən düşməniQonaq olduğuyçün bağışlayıblar.
Döyüşdə özünü unudur insan,Dönüb məşəl olur yanar ürəyi.Döyüşdə qılınclar toqquşan zamanSülh bayrağı olub qadın örpəyi.
Elin dar günündə, ağır günündəBir tikə çörəyi bölüblər yarıBaş əyib torpağın, suyun önündəGünəşi sayıblar öz allahları.
Arxadan səyirdib havalı atı,İntiqam oxunu öndən atıblar...Yoxsul bir həyatı, təmiz bir adıMənsəbdən, şöhrətdən uca tutublar.
Gəzək Kür boyunda, Mildə, Muğanda,Bir süfrə başında kəsək duz-çörək.Xalq ilə əbədi bağlı olandaKiçik köksümüzdə dağ olur ürək!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sabir-rustemxanli-muqeddes-adetler
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Nə isə çatışmır xoşbəxtlik üçünGör nələr ummuşam “nə isələrdən”.
KəpənəkGöy deyir ki, bizimdi,Çəmən deyir, yox, bizim,
Dünya gözümdən düşübVaxtsız gəlib payızım,Köksümdə solub ürək.
Cavad xanZaman üzgüçü kimi çəkibmiş nəfəsini Yüz ili yüzlük kimi xırdalamaq istəmir. Əfsanəyə bənzəyən həqiqətdir keçmişim. Mütilər bu keçmişi qurdalamaq istəmir...*Tarix adlı bir güzgüdə
Стихи других поэтов · О родине
Nə müddətdi cəlay-vətən olmuşam,Baş götürüb Gəncə deyib gedirəm.
Sazaq əsdiSazaq əsdi dağdan, hava bulandı,Xəzan oldu bağlar, yarpaq saraldı.
Axır ki, ağlat millətiHər gecə şamdan sora, ey MolləliQoy çırağı qarşüva, aç mətqəli,
Böyük xadimHəsənbəy Zərdabinin vəfatı münasibətilə*Bu sənmisən, ey dahiyə, ey nəcmi-müzəffər?!